ข้าชื่อกู้เฉิน หากแม่นางซูไม่มีธุระอันใดแล้ว ข้าขอตัวก่อน กู้เฉินประสานมือกล่าวอย่างสุภาพ ทว่าน้ำเสียงกลับเรียบเฉย ก่อนจะหันหลังเดินจากไปทันที
เมื่อเห็นกู้เฉินเมินเฉยต่อเสน่ห์อันเย้ายวนของนาง แทนที่ซูเม่ยเอ๋อร์จะโกรธเคือง กลับรู้สึกพึงพอใจและประทับใจในตัวชายหนุ่มผู้นี้เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
บุรุษอื่นเมื่อพบนาง ต่างก็ทำท่าราวกับไก่ได้พลอย จ้องมองนางด้วยสายตาหื่นกระหาย ซึ่งเป็นสิ่งที่นางรังเกียจที่สุด
หนึ่งในนั้นคือนายน้อยจากสำนักอัคคีที่ยืนจ้องมองมาจากระยะไกล
ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความริษยาและโกรธเกรี้ยว
ทันทีที่ซูเม่ยเอ๋อร์และฮวาเหลียนปรากฏตัว เขาก็หมายปองหญิงงามทั้งสองไว้แล้ว มีหรือจะยอมให้ไอ้หนุ่มหน้าจืดอย่างกู้เฉินมาชุบมือเปิบ
แต่ติดตรงที่ฝีมือของกู้เฉินนั้นเหนือชั้นกว่าเขา เขาจึงทำได้เพียงกัดฟันวางแผนหาหนทางอื่นเพื่อกำจัดเสี้ยนหนาม
ฮึ่ม ใครกล้าแตะต้องผู้หญิงของข้า มันผู้นั้นต้องตาย เขาแค่นเสียงเย็นชา สะบัดแขนเสื้อเดินจากไปด้วยความเคียดแค้น
มีเพียงกุ่ยหมิงจากสำนักภูตคร่ำครวญเท่านั้นที่ยังคงเงียบงัน ใบหน้าไร้ความรู้สึก ราวกับเรื่องราวทางโลกและความรักใคร่ของหนุ่มสาวไม่ได้อยู่ในความสนใจ เป้าห
