้ว
ลู่หยางไม่สนใจจะบอกคนตายว่า นี่คือวิชา ‘คัมภีร์เห็นแจ้งรู้จริง’ ที่เขาคิดค้นขึ้นภายใต้คำแนะนำของศิษย์พี่ใหญ่ สามารถยึดมั่นในใจเดิม มองทะลุธาตุแท้ของสรรพสิ่ง
การบำเพ็ญเพิ่งเริ่มต้น ยังทำไม่ถึงขั้นมองทะลุธาตุแท้ของสรรพสิ่ง แต่ไม่ถูกภาพลวงตาและความฝันของผู้บำเพ็ญที่สูงกว่าหนึ่งขั้นมีอิทธิพลก็ไม่มีปัญหา
ผู้ตรวจการติดธุระจึงล่าช้า เพิ่งมาจากมณฑลข้างเคียง พอข้ามยอดเขาซงซาน ยืนอยู่รอบนอกสนามรบ ก็เห็นลู่หยางแทงหัวหน้าสาขาชูตาย
เขานึกถึงคำพูดของหัวหน้าสาขาชู “มีเซอร์ไพรส์ให้ดู” “ลู่หยางที่เพิ่งรับเข้ามาเป็นคนที่หายาก ต้องแสดงความสามารถในเทศกาลเก็บดอกไม้แน่”
“…นี่คือเซอร์ไพรส์ที่น้องชูพูดถึงหรือ?”
ผู้ตรวจการมีชีวิตมาร้อยปี เพิ่งเคยเจอเซอร์ไพรส์แบบนี้เป็นครั้งแรก
—————-
ปล. เรื่องนี้เฮฮาเบาสมอง มุกตลกของผู้แต่งเพียบ ไม่รู้ไปเอามาจากไหน ผมเองไม่ค่อยได้หัวเราะบ่อย พอมาอ่านเรื่องนี้ขำกลิ้งเลยครับ สมกับเป็นเรื่องแนะนำโดยคุณ rachnnn กับเพื่อนนักอ่านอีกหลายท่านลงขัน เอ้ย ลงชื่อกันมาว่าจะอ่านเรื่องนี้ ดังนั้นถ้าลงชื่อแล้ว… ไม่อ่าน ฮึ่มๆๆ เอ้ย ก็มาอ่านกันให้เต็มอิ่มนะครับ
อย่างไรก็ตาม อย่าลืมเตรียมหินวิญญาณไว้ให้พร้อม เพื่อจะได้ซื้อตั๋วเข้าไปมันส์ในมิติของนิยายเรื่องนี้ แล้วพบกันต่อในเรื่องครับ
