เมื่อได้ยินคำถามของชายชรา ศิษย์ปากไวคนหนึ่งก็เผลอหลุดปากตอบออกไปทันทีด้วยความภูมิใจ
ที่นั่นคือเขตหวงห้ามของสำนักยู่ฮวาเราขอรับ อย่าว่าแต่ท่านเจ้าสำนักเลย ต่อให้เป็นปรมาจารย์บรรพชนของพวกเรา ก็ยังไม่มีคุณสมบัติจะขึ้นไปพำนักอยู่บนนั้นด้วยซ้ำ
พูดจบ ศิษย์ผู้นั้นก็ทอดสายตามองไปยังยอดเขาทักษิณด้วยความเคารพเลื่อมใสระคนปรารถนา
ทว่า เพียงชั่วพริบตา เขาก็สัมผัสได้ถึงความเยือกเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านเข้ามาปกคลุมร่างกาย
เมื่อหันกลับมามองรอบข้าง เขาก็ต้องสะดุ้งสุดตัว
เพราะศิษย์พี่ศิษย์น้องคนอื่นๆ ต่างพากันจ้องมองมาที่เขาด้วยสีหน้าซีดเผือดแฝงแววตำหนิอย่างรุนแรง
วินาทีนั้น ศิษย์หนุ่มปากไวถึงกับตัวสั่นงันงก เพิ่งรู้ตัวว่าความตื่นเต้นชั่ววูบทำให้เขาพลั้งปากพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกไปเสียแล้ว
เพียะ
เขาเงื้อมือตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่เพื่อเรียกสติ
ตุบ
จากนั้นเขาก็รีบคุกเข่าหันหน้าไปทางยอดเขาทักษิณ กล่าวขอขมาเสียงสั่นเครือ ศิษย์ผิดไปแล้ว ท่านผู้อาวุโสโปรดลงโทษด้วยขอรับ
ท่าทีหวาดกลัวจนเกินเหตุของศิษย์ผู้นั้น ทำให้แววตาของชายชราที่มองไปยังยอดเขาทักษิณยิ่งทอประกายสนใจใคร่รู้มากยิ่งขึ้น
เมื่อครู่เขาได้แผ่สัมผัสเทวะตรวจสอบดูแ
