ในรัศมีหนึ่งพันลี้ มีเพียงสำนักยู่ฮวาของเขาเท่านั้นที่เป็นสำนักใหญ่
เมื่อครู่ยวี่เซียวจื่อได้ยินเต็มสองหูว่า ชายชราผู้นั้นต้องการหาสถานที่ดื่มชา
นอกจากสำนักยู่ฮวาของเขาแล้ว ยังจะมีที่แห่งใดอีกเล่าที่จะสามารถรองรับตัวตนระดับเทพเดินดินเช่นนี้ได้
เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน ยวี่เซียวจื่อจำต้องรีบกลับไปให้เร็วที่สุด
หากชายชราผู้นั้นไปเยือนสำนักยู่ฮวาจริง และหากมีคนในสำนักตาบอดไปล่วงเกินท่านเข้า เรื่องราวคงจบไม่สวยแน่
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ยวี่เซียวจื่อก็เร่งความเร็วขึ้นไปอีกขั้น แทบจะรีดเค้นพลังทั้งหมดที่มีออกมาใช้อย่างสุดชีวิต
ถึงอย่างไรเขาก็ทำได้เพียงวิ่ง ในขณะที่ชายชราผู้นั้นเหาะเหินเดินอากาศ หากไม่ออกแรงเต็มที่คงตามไม่ทันเป็นแน่
เพียงไม่นาน ชายชราก็เดินทางมาถึงเมืองหยุน
เขาไม่ได้เหาะเหินข้ามเมืองให้เป็นที่แตกตื่น แต่เลือกที่จะร่อนลงและเดินเท้าเข้าสู่ตัวเมือง ตรงดิ่งไปยังโรงน้ำชาแห่งหนึ่ง
เสี่ยวเอ้อร์ ยกชาที่ดีที่สุดของร้านเจ้ามาให้ข้าที ชายชราเอ่ยทักทายเสี่ยวเอ้อร์ด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดี
เมื่อได้ยินลูกค้าสั่งเช่นนั้น เสี่ยวเอ้อร์ก็รีบกุลีกุจอเข้ามาต้อนรับพร้อมรอยยิ้ม นายท่าน ต้องขออภัยด้วย
