สหายทุกท่าน พวกท่านหมายความว่าอย่างไรหรือ ชายชราเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเปี่ยมเมตตา ดวงตายังคงทอประกายอบอุ่นขณะกวาดมองกลุ่มคนที่ยืนขวางหน้า
สหายธรรม ข้าว่าพวกท่านอย่าเข้าไปเลยจะดีกว่า มาถึงช้าป่านนี้ ต่อให้เข้าไปก็คงคว้าน้ำเหลว ไม่เหลืออะไรให้เก็บเกี่ยวแล้วกระมัง เสวี่ยขวางเป็นผู้เปิดบทสนทนา
ทว่าน้ำเสียงของเขากลับฟังดูแปร่งหู คล้ายจะหวังดีประสงค์ร้ายเสียมากกว่า
เหตุผลเดียวที่เสวี่ยขวางยังไม่ลงมือโจมตีในทันที เป็นเพราะเขายังมีความกริ่งเกรงในตัวชายชราผู้นี้อยู่บ้าง การที่มีศิษย์เก่งกาจถึงเพียงนี้ ย่อมหมายความว่าผู้เป็นอาจารย์ย่อมมิใช่ตะเกียงขาดน้ำมัน อย่างน้อยที่สุดระดับพลังฝีมือคงไม่ด้อยไปกว่าตัวเขาเป็นแน่
แต่เมื่อกวาดตามองเหล่าพันธมิตรยอดฝีมือที่ยืนรายล้อมอยู่รอบด้าน ความมั่นใจของเสวี่ยขวางก็เพิ่มพูนขึ้นจนล้นปรี่
ไม่เป็นไรหรอก ศิษย์ข้าเอาแต่เก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่บนยอดเขา แทบไม่เคยได้สัมผัสโลกภายนอก ให้เขาเข้าไปเปิดหูเปิดตาหาประสบการณ์บ้างก็นับเป็นเรื่องดี ชายชราตอบกลับอย่างใจเย็น ราวกับไม่เข้าใจนัยแอบแฝงในวาจาของเสวี่ยขวาง
ตาแก่ นี่เจ้าฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือแกล้งโง่กันแน่ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอ
