ู่หยางไว้ คมกระบี่ตั้งขึ้น หากหัวหน้าสาขาชูกล้าต่อย กระบี่ชิงเฟิงก็จะฟันกระดูกหมัดเขาได้!
หัวหน้าสาขาชูรีบหดหมัดกลับ เตะออกมาหนึ่งเท้า ลู่หยางคาดการณ์ไว้แล้ว เตะสวนกลับไปเช่นกัน สองเท้าปะทะกัน ลู่หยางอาศัยจังหวะนั้นลอยออกไป!
หัวหน้าสาขาชูโจมตีอีกครั้ง แต่พบว่าพลังวิเศษทั้งร่างถูกกักขังไว้ ยกขึ้นมาไม่ได้แม้แต่น้อย
“ค่ายกลห้ามพลังที่มีผลเหมือนคุก! เจ้ารู้เรื่องค่ายกลจริงๆ!” หัวหน้าสาขาชูจ้องลู่หยางเขม็ง แม้เขาจะใช้พลังวิเศษไม่ได้ แต่ด้วยพลังป้องกันร่างกายของเขา ลู่หยางก็ยากจะทำร้ายเขาได้แม้แต่น้อย!
ค่ายกลห้ามพลังเป็นค่ายกลที่หลันถิงวางไว้ชั่วคราว จุดประสงค์ของลู่หยางคือล่อหัวหน้าสาขาชูมาที่นี่
ลู่หยางยิ้ม โบกมือลาหัวหน้าสาขาชู
หัวหน้าสาขาชูมองรอบด้าน ไม่พบสิ่งผิดปกติ เขาเงยหน้าขึ้นทันที เห็นเรือบินลอยอยู่เหนือศีรษะ
เรือบินที่เมิ่งจิ่งโจวเพิ่งซื้อจากสมาคมการค้า
ตอนนี้เป็นเวลากลางคืนแล้ว เขาซงซานมืดจนแทบมองไม่เห็นเงาคน ไม่อย่างนั้นหัวหน้าสาขาชูคงสังเกตเห็นว่าตนอยู่ในเงามืดตั้งนานแล้ว
เหนือค่ายกลห้ามพลังก็ใช้พลังวิเศษไม่ได้เช่นกัน เรือบินขาดพลังขับเคลื่อน ร่วงลงอย่างรวดเร็ว เมิ่งจิ่งโจวสะพายร่มชูชีพกระโดดลงมา
เรือบินขนาดใหญ่เกินไป หัวหน้าสาขาชูใช้พลังวิเศษไม่ได้ ความเร็วถูกจำกัด หลบไม่พ้น ลู่หยางคำนวณระยะห่างแล้วหนีไปไกล
เรือบินราวกับดาวตก ร่วงจากที่ต่ำ พุ่งเข้าใส่หัวหน้าสาขาชู!
เรือบิน
