ร้อย”
ราคามวยเลียนแบบพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
“แปดร้อย!” ลู่หยางตะโกน
เมิ่งจิ่งโจวรีบจับมือลู่หยาง “เจ้าเสนอสูงขนาดนี้ทำไม กลัวคนอื่นจะสังเกตไม่เห็นหรือไง!”
“ข้า ข้าก็กลัวคนอื่นประมูลไปน่ะสิ”
แปดร้อยหินวิเศษไม่ใช่มาก แต่นั่นคือสำหรับผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน ผู้บำเพ็ญขั้นฝึกลมปราณไม่อาจควักแปดร้อยหินวิเศษได้ง่ายๆ
“หนึ่งพัน!”
เสียงดังขึ้นข้างกายลู่หยาง ลู่หยางมองฉื่อสวี่หลงอย่างประหลาดใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงแย่งวิชาแปลงกายเล่มนี้กับตน
ทั้งที่มันก็แค่วิชาที่ดูมีเอกลักษณ์นิดหน่อยเท่านั้น!
หรือว่าอีกฝ่ายก็มองออกถึงนัยยะ?
แต่อีกฝ่ายมองออกได้อย่างไร?
ลู่หยางคิดในใจ แย่แล้ว อาจเป็นเพราะคำที่พูดกับตัวเองเมื่อครู่อีกฝ่ายได้ยินหรือ?
ลู่หยางพูดเบาๆ กับฉื่อสวี่หลง “ผู้บำเพ็ญท่านนี้ วิชานี้ดูเหมือนวิชาที่สูญหายไปนานของตระกูลพวกเรา จะยอมยกให้ข้าได้หรือไม่ หลังการประมูลจบ ข้าจะต้องตอบแทนอย่างงาม!”
ฉื่อสวี่หลงหัวเราะเยาะ สูญหายไปนาน ใครจะเชื่อเจ้า ในตำรานี้ต้องซ่อนความลับยุคโบราณไว้แน่!
เฉินจิ้นอี้ที่นั่งข้างๆ อยากจะเตือน แต่เห็นท่าทีเด็ดเดี่ยวของฉื่อสวี่หลง จึงไม่พูดอะไร
ลู่หยางเห็นพูดดีๆ ไม่ได้ผล จึงเสนอราคา “หนึ่งพันสองร้อยหินวิเศษระดับล่าง!”
“สองพัน” ฉื่อสวี่หลงแทบไม่ต้องขยับเปลือกตา เห็นลู่หยางเสนอราคาอย่างลังเล เดาว่าอีกฝ่ายคงไม่ถึงขั้นสร้างฐาน
ลู่หยางทุ่มสุดตัว “สองพันสามร้อยหินวิเศษระดับล่าง