!”
“สามพัน” ฉื่อสวี่หลงยังคงท่าทีไม่ใส่ใจเช่นเดิม
ลู่หยางหันไปยืมเงินเมิ่งจิ่งโจว “ยืมข้าหนึ่งพันหินวิเศษ ปีหน้าคืนแน่นอน!”
“ได้” เมิ่งจิ่งโจวตอบตกลงทันที
“สามพันสามร้อยหินวิเศษระดับล่าง!”
“สี่พัน!”
ลู่หยางยืมเงินต่อ แต่ก็สู้ฉื่อสวี่หลงที่มั่งคั่งไม่ได้
สุดท้ายฉื่อสวี่หลงประมูลวิชาแปลงกายได้ด้วยราคาน่าตกใจถึงแปดพันหินวิเศษ ลู่หยางได้กำไรแปดพันหินวิเศษพร้อมน้ำตา บรรลุสถานการณ์ที่ทั้งสองฝ่ายชนะ ต่างฝ่ายต่างยินดี
หลังการประมูลจบ ขณะที่ทั้งสี่คนกำลังจะกลับ เพิ่งออกจากเขตตลาดนัด มาถึงเชิงเขาที่ไร้ผู้คน ก็ถูกฉื่อสวี่หลงกับเฉินจิ้นอี้ดักรอ
“พวก พวกเจ้าจะทำอะไร!”
ฉื่อสวี่หลงยิ้มโหดเหี้ยม “ทำอะไรหรือ? ไอ้หนู อย่ามาทำเป็นไม่รู้ ยังไม่เคยมีใครหลอกข้าได้!”
ฉื่อสวี่หลงหยิบวิชาแปลงกายตระกูลลู่ ปล่อยพลังขั้นสร้างฐาน “พูดมา ความลับยุคโบราณที่ซ่อนในตำราเล่มนี้คืออะไร!”
“เจ้าบอกมา ข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า ถ้ากล้าโกหก อย่าโทษว่าปู่ใจร้าย!”
ฉื่อสวี่หลงไม่คิดจะปล่อยทั้งสี่คนไป คนที่รู้ความลับยุคโบราณยิ่งน้อยยิ่งดี และหลันถิงก็งดงามเหลือเกิน อย่างน้อยต้องสนุกสักหน่อยก่อนฆ่า!
ในสายตาฉื่อสวี่หลง คนพวกนี้แค่หาหินวิเศษสองสามพันก้อนยังไม่ได้ ต้องเป็นขั้นฝึกลมปราณแน่
ขั้นฝึกลมปราณต่อหน้าข้า ไม่มีทางต่อต้านได้!
ลู่หยางถอนหายใจ นึกถึงที่หัวหน้าสาขาชูเคยเตือนแบบมีนัยยะว่า ให้ก่อเรื่องให้มากๆ ในช่วงเทศกาลเก็บดอกไม้ ห
