ทั้งสี่คนต่างซื้อหนังสือถูกใจ หม่านกู่สนใจประวัติศาสตร์จึงซื้อ “ประวัติศาสตร์นอกกระแสราชวงศ์ต้าเซี่ย”
เรื่องในนั้นแม้แต่เมิ่งจิ่งโจวที่รู้เรื่องภายในยังรู้สึกว่านอกกระแสพอตัว
ไม่ว่าอย่างไร ทั้งสี่คนต่างพอใจ
เดินไปเรื่อยๆ ทั้งสี่คนพบว่าคนธรรมดารอบข้างน้อยลงเรื่อยๆ แต่ผู้บำเพ็ญมากขึ้นเรื่อยๆ ราวกับมีพลังลึกลับบางอย่างแยกคนธรรมดากับผู้บำเพ็ญออกจากกัน
หลันถิงส่งจิตถึงอีกสามคน “แถวนี้มีค่ายกลขับไล่วางอยู่ คนธรรมดาจะห่างออกไปโดยไม่รู้ตัว แต่ผู้บำเพ็ญไม่ได้รับผลกระทบ”
เมิ่งจิ่งโจวร้องอ๋อ นึกถึงข่าวที่ได้ยินตอนเดินเล่น “เป็นตลาดนัดที่เปิดเดือนละครั้ง คราวนี้คงเปิดก่อนเพราะเทศกาลเก็บดอกไม้”
เทศกาลเก็บดอกไม้ไม่ได้ดึงดูดแค่คนธรรมดา ยังดึงดูดผู้บำเพ็ญด้วย
ที่นี่เป็นตลาดนัดถูกกฎหมาย ไม่ใช่ตลาดมืดที่มักมีการปล้นฆ่า ทั้งสี่คนยังเห็นตำรวจลาดตระเวนแถวนี้
แม้จะเป็นเช่นนั้น ในตลาดนัดก็มีคนไม่น้อยที่ปิดหน้าหรือสวมชุดดำเพื่อปกปิดตัวตน
นี่เป็นเรื่องปกติ ผู้บำเพ็ญบางคนแฝงตัวอยู่ในหมู่คนธรรมดา ถ้ามาที่นี่ด้วยใบหน้าจริง จะไม่เป็นการเปิดเผยตัวตนหรอกหรือ?
เหมือนลู่หยางทั้งสี่คน
ทั้งสี่คนมีวิธีปกปิดตัวตนต่างกัน: เมิ่งจิ่งโจวกับหม่านกู่เลือกสวมชุดดำ คิดว่าแบบนี้มีบรรยากาศดี เมิ่งจิ่งโจวยังหัวเราะเสียงแหบ ฮิๆๆ อีกด้วย
หลันถิงถอดยันต์แปลงกาย เผยใบหน้างดงามดั่งดอกบัวในน้ำใส ตอนที่นางตามหาร่องรอยลัทธิมารในมณฑลเหยี
