นทึกปากคำลู่หยางกับเวิ่นเซียงอวี้เสร็จ โบกมือลา
ก่อนกลับลู่หยางแวะคุก ไปหาฉื่อสวี่หลง “ข้ามีน้องชายชื่อเจิ้งโซ่วเหอจะเข้ามาอยู่สักพัก ฝากดูแลหน่อย”
ฉื่อสวี่หลงหัวเราะเยาะ ในที่สุดก็มีวันที่เจ้าต้องมาขอความช่วยเหลือข้า ดูแล? วิชาถ่มก้อนหินของข้าฝึกจนถึงขั้นสุดยอดแล้ว ดูข้าจัดการเขาอย่างไร!
หลังจากส่งเวิ่นเซียงอวี้กลับร้านเต้าหู้ ลู่หยางปฏิเสธเต้าหู้ที่นางมอบให้อย่างเด็ดขาด
วุ่นวายมาตั้งนาน ตอนลู่หยางกลับไป ร้านย่างปิดแล้ว ผีปอบสองตนกำลังล้างจาน
ลู่หยางวาดอักขระบนกระดาษเหลืองให้หลันถิง “เจ้าดูอักขระนี้สิ มีผลทำให้คนหลับหรือไม่?”
หลันถิงพิจารณาอย่างละเอียดแล้วแสดงสีหน้าตกใจ “เจ้าเจอมันที่ไหน นี่คือยันต์พลิกอายุขัย มันจะดูดอายุขัยของคน คนที่ถูกดูดจะแสดงอาการหมดแรง ง่วงนอน”
“ยันต์ชนิดนี้ใช้ได้กับคนธรรมดาเท่านั้น ไม่มีผลกับผู้บำเพ็ญแม้แต่น้อย”
