นกู่เป็นประกาย กำลังจะพูด แต่เห็นสายตาไร้อารมณ์ของลู่หยาง จึงเงียบไป
เมิ่งจิ่งโจวสังเกตเห็นหลันถิง ก็แปลกใจ “ข้าจำเจ้าได้ เจ้าคือหลันถิงจากสำนักเยว่กุยเซียนกงใช่หรือไม่?”
พวกเขาเพื่อเปิดร้านย่าง เอ่อ ไม่ใช่ เพื่อแฝงตัวเข้าลัทธิมาร อยู่ที่นี่มากว่าเดือนไม่ไปไหน แล้วหลันถิงอยู่ที่นี่เพื่ออะไร?
“ใช่แล้ว ข้าเอง” หลันถิงพูดเสียงเบา
หลันถิงก็รู้สึกว่าลู่หยางทั้งสามน่าสนใจ นางอยู่ในมณฑลเหยียนเจียงมากว่าเดือน ได้ยินชื่อเสียงร้านย่างแห่งนี้ เพียงแต่นางชอบความสงบ ไม่ชอบที่วุ่นวาย จึงไม่เคยมา
วันนี้บังเอิญผ่านมา ถึงรู้ว่าร้านย่างนี้เป็นของคนรู้จัก และยังเป็นศิษย์สำนัก
ดูท่าทั้งสามคนนี้สร้างกิจการใหญ่ในมณฑลเหยียนเจียงจริงๆ
หรือว่าภารกิจของสำนักเวิ่นเต๋านอกจากปราบปีศาจ ยังรวมถึงเปิดร้านหาเงินด้วย?
เมื่อคำนึงถึงชื่อเสียงของสำนักเวิ่นเต๋า ก็ไม่แปลก
หลันถิงได้ยินจากพี่ศิษย์ว่าในรางวัลที่แลกด้วยคะแนนบำเพ็ญของสำนักเวิ่นเต๋ายังมี “ประสบการณ์หนึ่งวันในตำแหน่งเจ้าสำนัก” สำนักใหญ่อีกสี่แห่งไม่มีรางวัลแบบนี้
“ไม่ออกจากมณฑลเหยียนเจียงนานขนาดนี้ กำลังทำภารกิจอยู่หรือ? ถ้าต้องการความช่วยเหลือ บอกได้เลย พวกเรามีความสัมพันธ์ที่ดีกับตำรวจในมณฑลเหยียนเจียง ในคุกก็มีคน” ลู่หยางพูดอย่างมีน้ำใจ
เป็นหนึ่งในห้าสำนักใหญ่เหมือนกัน ควรช่วยเหลือกัน
ตอนนี้พูดว่าลู่หยางทั้งสามคนมีอิทธิพลในมณฑลเหยียนเจียงก็ได้ ภายนอกเป็นชา
