คำพูดของหัวหน้าสาขาชูทำให้ทั้งสามคนตกใจ โดยเฉพาะลู่หยาง เขานึกถึงอะไรหลายอย่าง
ตอนที่เพิ่งเข้าสำนักเวิ่นเต๋า สำนักได้ให้แผนที่คร่าวๆ ของสำนัก บนนั้นระบุว่าสำนักเวิ่นเต๋ามีพื้นที่รอบวงหนึ่งแสนลี้ หนึ่งแสนลี้คือขนาดแค่ไหน นั่นใหญ่กว่าโลกสิบดวงมารวมกันเสียอีก!
เมื่อพิจารณาถึงความสามารถของผู้บำเพ็ญขั้นฝึกความว่าง ขั้นรวมร่างที่บรรยายไว้ในตำรา ก็ต้องมีพื้นที่ขนาดนี้พวกเขาถึงจะใช้วิชาได้อย่างเต็มที่
สำนักมีเขตหวงห้ามมากมาย เขตหวงห้ามเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นที่ที่ผู้บำเพ็ญผู้ทรงพลังใช้ต่อสู้ ผู้ที่มีวรยุทธ์ไม่ถึงแค่เฉียดเข้าไปก็ตายได้
ตอนเข้าสำนัก ที่ศิษย์พี่ใหญ่บอกว่า “สำนักไม่ใช่เรื่องที่จะอธิบายได้ในสองสามคำ พวกเจ้าค่อยๆ สำรวจไปเถิด” ไม่ใช่เพราะนางขี้เกียจอธิบาย แต่สำนักเวิ่นเต๋าใหญ่โตจนต้องค่อยๆ สำรวจจริงๆ
คิดแบบนี้แล้ว สำนักเวิ่นเต๋าอาจเป็นผลจากการคลี่ดาวเคราะห์หลายดวงออกมาก็ได้!
พื้นที่ที่สำนักเวิ่นเต๋าครอบครองก็แค่มุมหนึ่งของดินแดนกลาง ยากจะจินตนาการว่าดินแดนกลางใหญ่แค่ไหน!
หัวหน้าสาขาชูพูดต่อ “ในยุคโบราณ มีดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตนับพันนับหมื่นดวง หรืออาจมากกว่านั้น จำนวนที่แน่ชัดไม่อาจสืบค้นได้แล้ว”
“ในยุคโบราณ เมื่อผู้บำเพ็ญบำเพ็ญถึงขั้นแปลงร่างเซียน ก็ไม่จำเป็นต้องใช้วัตถุวิเศษ สามารถบินจากดาวเคราะห์ดวงหนึ่งไปอีกดวงหนึ่งได้ ในตอนนั้นทั่วทั้งจักรวาลเต็มไปด้วยดาวเคราะห์ที่เสียหาย น
