ศิษย์ของลัทธิอมตะอย่างเป็นทางการ
หัวหน้าสาขาชูไพล่มือไว้ด้านหลัง กล่าวว่า “ก่อนเข้าลัทธิของเรา พวกเจ้าอาจรู้เพียงว่าพวกเราคือลัทธิอมตะ นับถือเซียนอมตะ เป็นศิษย์แล้วจะยืดอายุได้ ส่วนเซียนอมตะเป็นอย่างไร คงรู้น้อยนัก”
ทั้งสามพยักหน้า พวกเขาแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเซียนอมตะเลย นี่เป็นเซียนองค์เดียวที่พวกเขาเคยได้ยินมา
หัวหน้าสาขาชูพูดด้วยน้ำเสียงเคารพ “เซียนอมตะ การดำรงอยู่ของท่านเป็นข้อห้าม มีอายุเท่าฟ้าดิน เป็นประจักษ์พยานความเปลี่ยนแปลงของโลก แม้ร่างกายจะพินาศ วิญญาณเซียนจะเน่าเปื่อย ประกายวิญญาณจะสลายในโลกมนุษย์ แต่ตราบใดที่ยังมีผู้จดจำท่าน ท่านก็จะฟื้นคืนชีพ ณ ที่เดิม เป็นอมตะไม่ตาย!”
ลู่หยางและอีกสองคนสะท้านใจ ไม่รู้ว่าคำพูดของหัวหน้าสาขาชูเป็นความจริงเท่าไหร่ เป็นเท็จเท่าไหร่
เพียงแค่ยังมีคนจดจำการดำรงอยู่ของเซียนอมตะ เซียนอมตะก็จะไม่ตายไม่ดับ เรื่องเช่นนี้แม้แต่ในตำนานเทพก็ไม่เคยมี!
ความมหัศจรรย์เช่นนี้ เรียกว่า “เซียน” ก็ไม่เกินเลย
ได้ยินหัวหน้าสาขาชูพูดต่อ “ท่านผู้เฒ่าบรรลุธรรมเป็นเซียนในยุคโบราณ รู้ความลับนับหมื่นปี ครอบครองพลังที่พวกเราสามัญชนไม่อาจต่อต้านได้”
“บัดนี้ยุคทองโบราณมาถึงแล้ว พวกปีศาจแก่ที่ถูกฝังอยู่ในภูเขาและทุ่งร้างกำลังปีนออกมาจากโลงศพ หากจะรักษาชีวิตและทรัพย์สินในยุคทองนี้ มีเพียงฟื้นคืนชีพเซียนอมตะ ให้ท่านคุ้มครองพวกเราเท่านั้น!”
ลู่หยางลังเลครู่หนึ่ง ถามว่า
