“แล้วพวกเราจะฟื้นคืนชีพเซียนอมตะได้อย่างไร?”
“เซียนอมตะบรรลุธรรมด้วยการต่อสู้ เป็นเซียนด้วยการฆ่า ชอบการเข่นฆ่ามากที่สุด ต้องก่อสงครามและนองเลือดในโลก ใช้ความตายของมนุษย์นับหมื่นๆ เพื่อทำให้เซียนอมตะพึงพอใจ นี่เป็นขั้นตอนแรก ส่วนขั้นตอนต่อไปไม่ใช่ระดับที่พวกเจ้าจะรู้ได้”
“ความตายของมนุษย์นับหมื่นๆ?!” เมิ่งจิ่งโจวตกใจ นี่ต้องตายกี่คนกัน แม้แต่คำว่าศพเกลื่อนกลาดก็ยังไม่พอจะบรรยาย!
“มากหรือ? ไม่มากเลย” หัวหน้าสาขาชูส่ายหน้า คนส่วนใหญ่เมื่อรู้ตัวเลขนี้ก็มักมีปฏิกิริยาคล้ายกัน แต่หากใจเย็นคิดดู ดินแดนกลางกว้างใหญ่ไพศาล หมื่นๆ คนดูเหมือนมาก แต่เฉลี่ยแล้วแค่ตายหนึ่งคนในทุกๆ พันคนเท่านั้น
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าแต่ละปีมีคนตายเพราะการทำงานเท่าไหร่ มีคนฆ่าตัวตายเพราะทนแรงกดดันไม่ไหวเท่าไหร่ แต่ละปีมีคนตายเพราะโรคภัยเท่าไหร่ แต่ละปีมีคนตายเพราะหมอเถื่อนรักษาเท่าไหร่ ราชวงศ์ต้าเซี่ยพบศพไร้ญาติแต่ละปีเท่าไหร่?”
หัวหน้าสาขาชูเยาะหยัน “พวกเจ้ารู้หรือไม่? แน่นอนว่าพวกเจ้าไม่รู้ เพราะราชวงศ์ต้าเซี่ยไม่กล้าเปิดเผยตัวเลขจริง!”
“หากไม่ฟื้นคืนชีพเซียนอมตะ ใครจะปกป้องดินแดนกลางอันกว้างใหญ่? เมื่อพวกปีศาจแก่ทยอยตื่นขึ้นมา คนที่ตายจะไม่ใช่แค่เท่านี้”
“ยุคทองโบราณน่ากลัวถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?” ลู่หยางฟังจนขนลุก
หัวหน้าสาขาชูไม่ตอบ เพียงพยักเพยิดให้ทั้งสามตามมา
หัวหน้าสาขาชูเดินอ้อมรูปปั้นเซียนอมตะ ผ่านซากปรักห
