เรียนรู้ความพยายามจากแมงมุม เรียนรู้การวางแผนก่อนลงมือจากตั๊กแตน ด่านสองคิดในมุมของผู้อื่น ทำงานรอบคอบ
“พูดแบบนี้ วิธีผ่านด่านของข้าก็ดูธรรมดาไปหน่อย ดูเหมือนวิธีของพี่ลู่และพี่เมิ่งจะถูกต้องกว่า แค่ไม่รู้ว่าใครถูกต้องที่สุด” หม่านกู่พึมพำ รู้สึกว่าตนได้เรียนรู้สิ่งใหม่อีกแล้ว
ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวถกเถียงกันนานก็ไม่ได้ข้อสรุป สุดท้ายกลับเป็นหม่านกู่ผู้เป็นคนนอกที่มีความคิดชัดเจนที่สุด ยุติการถกเถียงของทั้งสอง
“เป็นไปได้หรือไม่ว่าวิธีของพวกเจ้าทั้งสองคนล้วนถูกต้อง ฝ่ายมารยึดถือความไร้กฎเกณฑ์ ไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง หรือวิธีไหนที่ผ่านได้ก็ถูกต้องทั้งหมด”
ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวมองหม่านกู่อย่างประหลาดใจ รู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดมีเหตุผลมาก
“ไม่คิดว่าการทดสอบของลัทธิมารจะเปิดกว้างถึงเพียงนี้” ลู่หยางชื่นชม เมิ่งจิ่งโจวพยักหน้า
“พูดถึง พวกเราผ่านแค่สองด่าน ทำไมถึงกลับมาที่นี่แล้ว? ด่านที่สามล่ะ?” ทั้งสามคนเพิ่งนึกถึงเรื่องสำคัญ
ร่างของรองประมุขปรากฏบนท้องฟ้าอีกครั้ง ถือลูกกลมขนาดเท่าฝ่ามือ ตรงกลางลูกกลมมีรอยแยก
เขาก้าวหนึ่งก้าวในอากาศ พื้นที่สีขาวลึกลับเปลี่ยนแปลงทันที โดยมีเขาเป็นจุดศูนย์กลาง อาคารเรียงรายทยอยปรากฏขึ้นราวกับคลื่น กำแพงเมือง พระราชวัง ลานบ้าน ตึกเล็ก ภูเขาสูง แม่น้ำที่ไหลผ่านทั่วเมือง ผู้คนที่รีบร้อน พ่อค้าที่ร้องขายของ ผู้บำเพ็ญที่ย้ายภูเขาเคลื่อนทะเล… เป็นภาพของเมืองผู้บำเพ
