องพวกเราต้องการคนที่มีความคิดแตกต่างจากคนทั่วไปแบบนี้”
“ดูสำนักเวิ่นเต๋าของฝ่ายธรรมะสิ ทำไมถึงดำรงอยู่ได้มาช้านาน ข้าสรุปได้หลายข้อ ในนั้นข้อที่สำคัญที่สุดคือพวกเขามีปัญญาที่เหนือกว่าที่คนทั่วไปจะเข้าใจได้”
รองประมุขกระตุกมุมปาก คิดในใจว่าสมแล้วที่เป็นประมุข พูดถึงคนบ้าให้ดูดีได้ถึงเพียงนี้
ประมุขพูดต่อ “บางทีคนที่ชื่อเมิ่งจิ่งโจวผู้นี้อาจกลายเป็นกำลังสำคัญของลัทธิอมตะ หรือแม้แต่เป็นเสาหลักก็ได้!”
“พูดถึงเมิ่งจิ่งโจว เด็กที่ทำผลงานโดดเด่นในด่านแรก ดูเหมือนชื่อลู่หยาง เขาทำผลงานเป็นอย่างไร?”
…
“ทำให้กรรมการยอมรับข้าด้วยความจริงใจ?”
ลู่หยางครุ่นคิด “มันจะยากอะไร เตะกรรมการทีเดียวก็จบ ถ้าได้ถ่มน้ำลายใส่ด้วยก็ยิ่งดี รับรองว่าทำให้กรรมการโกรธได้ ไม่ต้องพูดถึงการยอมให้ตัวข้าอยู่ แม้แต่ความคิดที่จะเอาชีวิตข้าก็มีแล้ว”
“แต่วิธีนี้ป่าเถื่อนเกินไป มีแต่คนหยาบอย่างเมิ่งจิ่งโจวถึงจะใช้วิธีแบบนี้ ข้าเป็นคนมีอารยะ ทำแบบนั้นไม่ได้”
