ไปแล้ว ด่านแรกก็จบเพียงเท่านี้” รองประมุขกล่าว บนผิวน้ำมีภาพนับแสนภาพ บันทึกผลงานของทุกคน
มีเพียงส่วนน้อยที่เข้าใจเรื่องความพยายามจากแมงมุม น้อยคนที่เข้าใจเรื่องกลยุทธ์จากตั๊กแตน ส่วนใหญ่อยู่ในถ้ำแล้วท้อแท้ หนีทหาร ถูกทหารแคว้นเหลียงฆ่าตายในสงคราม ตายอย่างไร้ชื่อไร้ตัวตน แม้แต่ทหารแคว้นเหลียงก็ไม่รู้ว่าคนที่เขาฆ่าเคยเป็นผู้ที่มีความมุ่งมั่นเพียงใด
“เริ่มการทดสอบด่านที่สอง”
…
“การทดสอบด่านที่สองคือทำให้กรรมการยอมรับเจ้าด้วยความจริงใจ”
ในสมองทุกคนปรากฏประโยคนี้ ลืมเรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมด จำได้เพียงว่าต้องหาวิธีผ่านการทดสอบด่านที่สอง
เยี่ยนหวังซุนรู้สึกมึนหัว เขาจำเรื่องก่อนหน้านี้ไม่ได้ เพียงแต่รู้สึกลางๆ ว่ามีคนที่ค่อนข้างสนิทสนมถามว่าเขามาจากที่ไหน เขาบอกว่ามาจากเมืองหวงเยว่
“ข้าชื่อเยี่ยนหวังซุน ตอนนี้กำลังสมัครงานที่สมาคมการค้าลั่วตี้จินเฉียน ต้องผ่านการสัมภาษณ์ มีข้อกำหนดว่าห้ามบอกคำถามในการสัมภาษณ์แก่คนอื่น” เยี่ยนหวังซุนรวบรวมข้อมูลที่รู้ในตอนนี้
แม้ไม่มีข้อกำหนด เยี่ยนหวังซุนก็ไม่คิดจะบอกคำถามให้คนอื่นรู้ นั่นเท่ากับสร้างสะพานให้คนอื่น ไม่มีประโยชน์กับตนเองเลย
เยี่ยนหวังซุนพบว่าตนนั่งอยู่ที่แรก ข้างๆ เป็นชายร่างใหญ่สวมชุดขงจื๊อ
“ข้าชื่อหม่านกู่ เจ้าชื่ออะไร?”
เยี่ยนหวังซุนไม่ได้ตอบ เพราะกรรมการกำลังเรียกชื่อเขา
พอเข้าห้อง เยี่ยนหวังซุนสังเกตเห็นกระดาษก้อนหนึ่งที่พื้น หยิบโย
