ง มือถือกระบี่หัก เกราะเต็มไปด้วยคราบเลือด
หม่านกู่เดินไปสองก้าว เซจนเกือบล้ม องครักษ์รีบเข้ามาประคอง “ท่านแม่ทัพ รีบขึ้นม้าเถิด ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องศักดิ์ศรี กองทัพแคว้นเหลียงกำลังไล่ตามมาแล้ว!”
ระหว่างการหนีบนหลังม้า ความทรงจำเกี่ยวกับการทดสอบค่อยๆ ไหลเข้าสู่สมองของหม่านกู่
“ที่นี่มีสองแคว้นคือแคว้นเหลียงกับแคว้นจิ้น ทั้งสองแคว้นเป็นศัตรูกันมาแต่โบราณ ต่างก็ต้องการเอาชนะอีกฝ่าย แคว้นจิ้นไม่แข็งแกร่งเท่าแคว้นเหลียง ตอนนี้ข้าเป็นแม่ทัพของแคว้นจิ้น บัญชาการกองทัพทั้งหมดของแคว้นจิ้น”
“ครั้งนี้ข้าประมาท ตกหลุมพรางของศัตรู ข้าต้องรวบรวมสติ กลับมาใหม่ เอาชนะแคว้นเหลียงให้ได้!”
หม่านกู่ลืมไปแล้วว่าที่นี่คือการทดสอบ จำได้แต่ว่าตนเป็นแม่ทัพผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ของแคว้นจิ้น จะต้องเอาชนะแคว้นเหลียงให้ได้ ปกป้องแผ่นดินเกิดของตน
นอกจากความทรงจำพื้นหลังแล้ว ประสบการณ์การรบก็หลั่งไหลเข้าสู่สมอง ตอนนี้หม่านกู่ได้กลายเป็นแม่ทัพผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ของแคว้นจิ้นอย่างสมบูรณ์
น่าเสียดายที่แม้หม่านกู่จะมีประสบการณ์มากมาย แต่แม่ทัพแคว้นเหลียงก็มีประสบการณ์ไม่แพ้กัน เมื่อทั้งสองฝ่ายปะทะกัน หม่านกู่พ่ายแพ้ติดต่อกันหลายครั้ง
หม่านกู่มีบารมีสูงในกองทัพ ทหารทั้งหลายต่างเชื่อใจเขา พวกเขาเชื่อว่าความพ่ายแพ้เป็นเพียงชั่วคราว แม่ทัพหม่านกู่จะต้องนำพวกเขาไปสู่ชัยชนะอย่างแน่นอน
หม่านกู่พ่ายแพ้อีกครั้ง นิสัยเขาซื่อตรง
