กรรมการมีคำสั่ง ไม่ว่าเจ้าจะเป็นมังกรล่าช้าหรือมังกรข้ามแม่น้ำ ก็ต้องยืนให้เรียบร้อย
ทำให้กรรมการโกรธ ยังจะคิดเข้าร่วมลัทธิมารอีกหรือ?
อย่าดูว่าพวกเขาโลดแล่นอยู่ภายนอก เจ้าจะโลดแล่นดีแค่ไหน จะสู้ลัทธิมารได้หรือ?
ลัทธิมารมีประมุขลัทธิที่มีวรยุทธ์ลึกลับ มีสมาชิกที่แข็งแกร่งมากมาย ส่วนพวกเขามีแค่ตัวเอง วรยุทธ์สูงสุดก็แค่ขั้นสร้างฐานช่วงปลาย
กรรมการทั้งสามหน้าตาแปลกใหม่ ไม่มีใครในที่นี่เคยเห็นพวกเขามาก่อน แต่ก็เข้าใจได้ ลัทธิมารเป็นสิ่งที่ลึกลับยิ่งกว่าผู้บำเพ็ญฝ่ายมารที่อิสระ ไม่เคยปรากฏตัวง่ายๆ ไม่มีใครเคยเห็นก็เป็นเรื่องปกติ
แม้จะเร็วกว่าเวลานัดหมายหนึ่งชั่วยาม แต่ไม่มีใครสงสัย
นี่คงเป็นหนึ่งในการทดสอบของลัทธิมาร คนที่มาถึงก่อน แสดงว่าให้ความสำคัญกับลัทธิมาร ส่วนพวกที่มาให้ทันพอดี ไม่คู่ควรที่จะเข้าร่วมลัทธิมาร
ลู่หยางไขว่ห้าง หยิบกระดาษและพู่กันออกมา ชี้ไปที่คนแรกถาม “เล่ามาสิ ทำไมถึงเลือกเข้าร่วมลัทธิมาร? เจ้าเข้าร่วมแล้วจะนำอะไรมาให้พวกเรา? เจ้ามีแผนอะไรสำหรับตัวเอง? คาดหวังเงินเดือนเท่าไหร่?”
“หา?” คนแรกอึ้ง เขาถูกคำถามรัวๆ จนงง นี่คือข้อสอบเข้าลัทธิมารหรือ?
ไม่ควรถามเรื่องวรยุทธ์และวิชา หรือเคยทำเรื่องชั่วร้ายอะไรบ้างหรือ?
เห็นคนแรกพูดไม่ออกครึ่งวัน ลู่หยางโบกมืออย่างรำคาญ “หาอะไร เจอคำถามของพวกเราก็อ้ำอึ้งแล้ว ต่อไปถ้าถูกทางการจับได้ ก็คงบอกความลับของลัทธิมารหมดแน่”
“เจ้าถูกคั