ดออกแล้ว กลับไปเถอะ”
คนที่สองเป็นหัวหน้าแก๊งเล็กๆ เคยติดคุกหลายครั้ง หลายครั้งที่ออกจากคุกก็พบว่าแก๊งและภรรยาถูกลูกน้องยึด หลายครั้งที่แย่งแก๊งและภรรยากลับมา เป็นหัวหน้าแก๊งที่มีประสบการณ์มากทีเดียว
“ข้าชื่อหนิวม่าง หัวหน้าแก๊งชิงหลง ข้าเลือกเข้าร่วมลัทธิมารของพวกเราเพราะต้องการอนาคตที่ดีกว่า แนวคิดของข้าเกี่ยวกับฝ่ายมารมีจุดคล้ายกับลัทธิมารของพวกเรามากมาย ข้าเชื่อว่าหลังเข้าร่วมลัทธิมารแล้วจะอยู่ร่วมกันได้อย่างกลมกลืน หลังเข้าร่วมแล้ว ข้าจะขยันขันแข็งทำเรื่องชั่ว พัฒนาลัทธิมารให้ใหญ่โตแข็งแกร่ง สร้างความรุ่งโรจน์อีกครั้ง!”
“แผนของข้าคือ ลัทธิมารต้องการให้ข้าทำอะไร ข้าก็จะทำอย่างนั้น ไม่มีข้อโต้แย้ง เพราะมีแต่ลัทธิมารแข็งแกร่ง ข้าถึงจะแข็งแกร่งได้!”
“ลัทธิมารให้ที่ยืนกับข้า ข้าจะไปเรียกร้องเงินเดือนจากลัทธิมารได้อย่างไร ควรเป็นข้าที่ถวายส่วยให้ลัทธิมารต่างหาก!”
หนิวม่างพูดจนตื่นเต้น ยังกำหมัดชูขึ้น แสดงว่าตนต้องเอาชนะอุปสรรคเพื่อต้อนรับอนาคตอันสดใส
เขาพูดอย่างคล่องแคล่ว เพราะสอนแก๊งชิงหลงแบบนี้มาตลอด
“เจ้าถูกคัดออกแล้ว กลับไปเถอะ”
“ทำไม?” หนิวม่างไม่ยอมรับ เขาคิดว่าตนตอบได้สมบูรณ์แบบ
ลู่หยางตวาดเสียงดุ รู้สึกว่าหนิวม่างเป็นคนฝ่ายมารโดยเปล่าประโยชน์ “อะไรคือฝ่ายมาร ฝ่ายมารคือความเห็นแก่ตัว เจ้าที่คิดแต่จะรับใช้ลัทธิมาร ไม่หวังผลตอบแทน จะเป็นผู้บำเพ็ญฝ่ายมารได้อย่างไร? เป็นคนของลัทธิ
