ามสิบปี
ก่อนการทดสอบจะเริ่มหนึ่งชั่วยาม มีผู้บำเพ็ญฝ่ายมารที่อิสระมาเจ็ดแปดส่วน
“ดูเร็ว นั่นใช่ฉื่อสวี่หลงที่ฆ่าล้างตระกูลในคืนเดียว แม้แต่หนูก็ไม่ปล่อย แล้วลอยหนีไปต่อหน้าต่อตาผู้คนหรือไม่!”
ชายร่างกำยำถือกระดูกขาของสัตว์ปีศาจไม่ทราบชนิด เหมือนคนป่า ผิวสีทองแดง กล้ามโปน แขนทั้งสองเต็มไปด้วยรอยแผล อ้าปากเผยเขี้ยวที่ดูเหมือนเขี้ยวหมาป่าสองซี่
ฉื่อสวี่หลงมีชื่อเสียงโด่งดังในหมู่ผู้บำเพ็ญฝ่ายมารที่อิสระ เขาทำอะไรโอหัง เหิมเกริม ผ่านการฆ่าฟันมาหลายครั้งแต่ไม่ตาย แถมยังมีประสบการณ์เลื่อนขั้นระหว่างต่อสู้ เรียกได้ว่ายิ่งสู้ยิ่งเก่ง ร้อยศึกไม่ตาย!
“ฉื่อสวี่หลง ไม่นึกว่าเจ้าก็มาที่นี่” บัณฑิตหน้าขาวพัดพัดกระดาษ เย้าฉื่อสวี่หลง
ฉื่อสวี่หลงแค่นเสียง “หึ เฉินจิ้นอี้ เจ้าเป็นแค่อาจารย์ ไม่ไปสอนหนังสือในโรงเรียน มาที่นี่ทำไม ที่นี่ไม่มีใครต้องการให้เจ้าสอนหรอก!”
“อะไรนะ เขาคือเฉินจิ้นอี้ที่เปิดโรงเรียนสอนวิธีฆ่าคนนั่นหรือ?!” มีคนได้ยินฉื่อสวี่หลงเรียกบัณฑิตหน้าขาวว่าเฉินจิ้นอี้ อุทานเบาๆ ถอยห่างออกไป
เฉินจิ้นอี้เป็นอาจารย์จริงๆ แต่เขาไม่ได้สอนตำราขงจื๊อ แต่สอนวิธีฆ่าคนอย่างมีประสิทธิภาพและลับๆ
ไม่รู้ว่าเขาผลิตมือสังหารมากี่คน แม้แต่ในหมู่ผู้บำเพ็ญฝ่ายมารที่อิสระก็ยังกลัวเขา
อย่าดูที่เฉินจิ้นอี้ยิ้มๆ ดูอ่อนแอ ถ้าทำให้เขาโกรธจริงๆ ตายยังไม่รู้ตัวเลย!
“มือสังหาร? ก็แค่พวกขี้ขลาดที่ไม่กล้าเผชิญหน้า
