หาวพลิกฝ่ามือ ปลายนิ้วมีเข็มพิษเล็กเท่าขนวัวสามเล่ม ปักเข้าที่อกทั้งสามคน
ใครจะรู้ว่าทั้งสามคนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น กระบี่และหมัดไม่มีทีท่าอ่อนแรงแม้แต่น้อย กลับยิ่งสู้ยิ่งฮึก
ลู่หยางคาดการณ์ไว้แล้วว่าอีกฝ่ายอาจใช้พิษ จึงกินยาถอนพิษไว้ก่อน
พูดให้ถูกต้อง ยาถอนพิษไม่ควรเรียกว่ายาถอนพิษ เรียกว่ายากำจัดพิษจะเหมาะสมกว่า
หลักการของยาถอนพิษคือฉวยโอกาสก่อนที่พิษจะออกฤทธิ์ ห่อหุ้มพิษเอาไว้ แล้วขับออกมาพร้อมเหงื่อ
พิษไม่ได้ออกฤทธิ์ตั้งแต่ต้นจนจบ จะเรียกว่าถอนพิษได้อย่างไร?
ชิ่นหยวนหาวรู้ว่าไม่ดีแล้ว อีกฝ่ายเตรียมการมาดีเกินไป กลเม็ดอันแยบยลของเขาใช้ไม่ได้ผล แม้ใช้ได้ก็ยังแยบยลสู้อีกฝ่ายไม่ได้
กล้ามเนื้อของเมิ่งจิ่งโจวพองขึ้น เส้นเลือดปูดโปน ในสายตาชิ่นหยวนหาว หมัดขยายจากเล็กเป็นใหญ่ เร็วจนตอบสนองไม่ทัน
เรื่องประหลาดเกิดขึ้นอีก หมัดของเมิ่งจิ่งโจวมีพลังมหาศาล ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานช่วงปลายโดนสักหมัดไม่ตายก็พิการ แต่ชิ่นหยวนหาวกลับไม่ได้รับผลกระทบเลย
ชิ่นหยวนหาวหัวเราะประหลาด เขาบอกแล้วว่าพวกนี้เอาชนะเขาไม่ได้!
ผ่านการต่อสู้ ลู่หยางค้นพบความจริงของวิชาชิ่นหยวนหาวในที่สุด เขาฟันกระบี่ลง แสงกระบี่พุ่งทะยาน พลังกระบี่ราวกับรุ้งยาว ไม่มีอะไรต้านทานได้
กระบี่นี้ไม่ได้ฟันที่อื่น แต่ฟันลงบนเงาของชิ่นหยวนหาว!
“บ้าเอ๊ย!” ชิ่นหยวนหาวเจ็บปวด อดร้องออกมาไม่ได้
“เป็นอย่างที่คิด เจ้านี่เองที่ฆ่าพวกโจรเมื่อ
