น้า “ผู้ว่าการมณฑลยังสั่งให้ข้าคลี่คลายคดีนี้ภายในหนึ่งเดือน เขาเก่งนัก ให้เขามาเองสิ! วันนี้พวกขโมยยังไปขโมยบ้านท่านหลี่กับท่านลู่ ท่านหลี่ยังเป็นญาติผู้ว่าการมณฑล พรุ่งนี้ผู้ว่าการมณฑลต้องมากดดันข้าอีกแน่”
ห้องรับรองข้างๆ
ลูกค้าท่าทางเป็นพี่ใหญ่วางของที่ได้มาวันนี้บนโต๊ะ “งานวันนี้คุ้มค่า ยังใช้กฎเดิม ข้าสี่ส่วน ที่เหลือพี่น้องแบ่งเท่าๆ กัน”
พี่น้องยิ้มแย้ม วันนี้เรียกได้ว่าได้ผลงามจริงๆ “ก่อนมาข้ายังได้ยินว่าหัวหน้าเว่ยเก่งกาจแค่ไหน ถึงกับได้ฉายาหัวหน้าหน้าเหล็ก พอเจอตัวจริง ก็แค่นี้เอง แม้แต่กลิ่นตูดพวกเราก็ดมไม่ทัน!”
“พูดแบบนี้ก็น่าสงสารเขาแล้ว อย่างน้อยเขาก็ดมกลิ่นตูดได้นะ”
“ท่านหลี่กับท่านลู่นี่รวยจริงๆ โดยเฉพาะท่านม้าคนนี้ วิทยยุทธ์ไม่สูง แต่ของดีไม่น้อย”
“มาๆ วันนี้กินให้เต็มที่ ดื่มให้เต็มที่ ข้าเลี้ยงเอง ห้ามใครถอนพิษสุรา วันนี้พี่น้องต้องเมาให้สะใจ!”
พวกโจรดื่มอย่างสำราญ หนึ่งในนั้นออกไปเข้าห้องน้ำ ตอนกลับห้องเดินผิดประตู เข้าห้องหัวหน้าเว่ย
“อืม – พี่ใหญ่ ทำไมพวกพี่เปลี่ยนหน้าตา ยังเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดด้วย?”
“คนเมาที่ไหนมา ไปๆๆ” ตำรวจคนหนึ่งพูดอย่างรำคาญ พวกเขากำลังกลุ้มว่าจะไปจับคนที่ไหน ยังมีคนเมามาก่อกวน
คนนั้นโกรธมาก จะลงมือตี แต่จะสู้ตำรวจหลายคนได้อย่างไร สามสี่ทีก็โดนโยนออกไป
พวกตำรวจเห็นว่าคนนั้นมีวิทยยุทธ์บ้าง แต่ไม่ได้ใส่ใจ กลับไปดื่มสุราบ่นต่อ
คนนั้นรู้สึกโดน
