นเป็นอย่างไรบ้าง? หาตัวไม่เจอ เบาะแสก็ต้องมีสิ?” ชิ่นหยวนหาวจ้องลูกน้อง ถ้าเขากล้าบอกว่าไม่มีเบาะแสอะไรเลย วันนี้อย่าหวังจะรอดชีวิตไป!
อย่านึกว่าข้าไม่กล้าฆ่าคนนะ!
ลูกน้องพึมพำเบาๆ ว่าไม่มี เห็นสายตาฆาตกรของหัวหน้าก็รีบเสริมว่า “พี่ใหญ่ก็รู้ว่าคนที่ท่านให้หามีลักษณะพิเศษมาก แค่โผล่หน้าออกมาบนถนนก็ต้องเป็นที่สะดุดตา สี่วันผ่านไป พี่น้องวิ่งจนเท้าพองยังหาไม่เจอเลยขอรับ”
“ไม่พูดถึงอย่างอื่น แค่ขนาดตัวแปดฉื่อคูณแปดฉื่อ เราสืบถามทั่วก็เจอแค่คนเดียวที่ตรงเงื่อนไข แต่หน้าไม่มีแผลฝี ไม่กินเด็ก หน้าตาน่ารักด้วย”
“ใคร?” ชิ่นหยวนหาวคิดว่าไม่ต้องสนใจหน้าตาเหมือนไม่เหมือนแล้ว ฆ่าคนที่มีขนาดตัวเท่ากันก็พอ ฆ่าไก่ให้ลิงดู จะได้ไม่มีใครลอบดูถูกตน!
“มาสคอตขายเต้าหู้ที่ประตูหน้าขอรับ”
“ข้าจะฆ่าเจ้าให้ตาย!”
