“พวกเราหาคนที่ท่านบอกไม่เจอ ไม่กล้าไปพบท่าน ทำตามคำสั่งท่านแบบนี้ยังผิดอีกหรือ?”
ลูกน้องร้องขอความยุติธรรม พี่ใหญ่สั่งอะไร น้องเล็กก็ทำตามนั้น แบบนี้พี่ใหญ่ยังไม่พอใจ ช่างรับใช้
ชื่นหยวนหาว: “…”
เขารู้สึกว่าเหตุผลของลูกน้องฟังขึ้น แต่ก็ยังอยากจะทุบตีคน จะทำยังไงดี?
“ไม่มาพบข้า แล้วไม่รู้จักเขียนจดหมายหรือไร!”
“แต่ท่านก็เคยบอกว่าเรื่องสำคัญต้องรายงานต่อหน้า”
“ข้าไม่ได้บอกหรือว่าสถานการณ์พิเศษให้จัดการพิเศษ!” ชิ่นหยวนหาวตวาดลั่น
“ท่านบอกเรื่องสถานการณ์พิเศษให้จัดการพิเศษจริง แต่ท่านยังบอกอีกว่าอะไรคือสถานการณ์พิเศษต้องให้พวกเราประชุมกันเอง แล้วให้ท่านเป็นคนตัดสินใจขั้นสุดท้าย”
“แล้วพวกเจ้าประชุมกันหรือยัง?”
“พวกเราประชุมกันเมื่อสองวันก่อน เห็นพ้องกันว่าครั้งนี้เป็นสถานการณ์พิเศษ ต้องรอท่านตัดสิน”
“แล้วทำไมข้าไม่เห็นพวกเจ้ามาให้ข้าตัดสินเลย!”
“ท่านบอกว่าเรื่องสำคัญต้องรายงานต่อหน้า พวกเราหาคนที่ปล่อยข่าวลือไม่เจอ ก็เลยไม่กล้าไปพบท่าน”
ชิ่นหยวนหาว: “…”
วันนี้ข้าจะต้องวนจนตายตรงนี้หรือไง?
ชิ่นหยวนหาวสูดหายใจลึกสองครั้ง เตือนตัวเองซ้ำๆ ว่าห้ามฆ่าคน ห้ามฆ่าคน แม้ลูกน้องพวกนี้จะไม่รู้จักยืดหยุ่น แต่ก็จงรักภักดีต่อตน ปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด ไม่มีคลาดเคลื่อนแม้แต่น้อย
ฆ่าลูกน้องไปจะทำให้คนข้างล่างหมดกำลังใจ
อีกอย่าง ลูกน้องที่ไว้ใจได้ก็มีไม่มาก ฆ่าอีกก็จะไม่เหลือแล้ว
“แล้วตกลงหาคนนั้
