จวหาวหวอดใหญ่ ทำให้คนฟังง่วงนอน “แต่ชั้นสองน่าเบื่อจริงๆ สี่วันแล้ว ชิ่นหยวนหาวไม่มีแผนจะออกจากบ้านเลย วันๆ ไม่นั่งสมาธิก็นั่งสมาธิ ไม่มีชีวิตบันเทิงเลย”
“ข้าว่าพวกเราปลอมตัวเป็นนักแสดงเร่ร่อนดีกว่า ข้าไปแสดงตลกคนเดียวที่บ้านชิ่นหยวนหาว เจ้าไปแสดงยกโอ่ง ตอนที่เขาเสียสมาธิ หม่านกู่ก็ติดตั้งยันต์ดักฟังอะไรสักอย่าง”
ลู่หยางและหม่านกู่ไม่สนใจเมิ่งจิ่งโจว
วิธีที่ดีที่สุดในการรับมือกับคนพูดไม่หยุดคือเพิกเฉย
เห็นไม่มีใครสนใจตน เมิ่งจิ่งโจวจำต้องเปลี่ยนเรื่อง “หม่านกู่ เจ้าไม่คิดจะทำย่างให้ไม่อร่อยลงหน่อยหรือ?”
หม่านกู่มีความยึดมั่นของตัวเอง “ตระกูลของพวกเราเป็นตระกูลย่างมาสิบแปดรุ่น ทุกคนล้วนย่างเป็น ข้าไม่อาจทำให้ชื่อเสียงตระกูลย่างของชนเผ่าต้องด่างพร้อยในรุ่นข้า!”
