งินเดือนของลัทธิมารผูกกับการคลังท้องถิ่น เป็นสามเท่าของข้าราชการท้องถิ่น สูงมากแล้ว มณฑลเหยียนเจียงเป็นมณฑลเล็กๆ ห่างไกล เงินเดือนของสาขาเหยียนเจียงจะให้เท่ากับสำนักใหญ่ได้อย่างไร
ยิ่งไม่มีทางเป็นเรื่องขอซื้อประกัน สมาชิกลัทธิมารส่วนใหญ่ไม่มีทายาท ซื้อประกันแล้วจะจ่ายให้ใคร?
อีกอย่าง สมาคมการค้าลั่วตี้จินเฉียนก็ไม่มีทางให้ลัทธิมารซื้อประกัน ขายประกันอุบัติเหตุให้ลัทธิมาร ลัทธิมารมั่นใจว่าจะทำให้สมาคมต้องจ่ายจนเหลือแต่กางเกงในแน่
“จุดไฟก่อนเถอะ”
“ขอรับ”
ผู้ดูแลผู้นี้เป่าลมหายใจ จุดไฟเล็กๆ ลงในโคมไฟ จุดไส้ตะเกียง ทำให้ทั้งห้องโถงสว่างขึ้นทันที
หัวหน้าสาขาเอ่ยอีกครั้ง “ทุกคนคงได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับน้องชิ่นมากบ้างน้อยบ้าง อย่าแพร่ข่าวต่อเลย เดี๋ยวคนนอกจะหัวเราะเยาะ”
“ความประพฤติของน้องชิ่น ทุกคนเห็นกับตา ทำชั่วทำเลว ไม่มีความชั่วใดไม่ทำ หากถูกทางการจับได้ ตัดหัวก็ยังเบาไป นี่พิสูจน์ได้ว่าความประพฤติของน้องชิ่นสอดคล้องกับหลักคำสอนของลัทธิมารเรา”
“ส่วนคำพูดที่ว่าน้องชิ่นเป็นฝ่ายธรรมะนั้นยิ่งไร้สาระ คนที่เข้าร่วมลัทธิมารได้ ล้วนผ่านการทดสอบจากประมุขลัทธิ”
“ประมุขประเมินเขาว่า ‘มีความชั่วฝังกระดูก’ คำประเมินของท่านประมุขไม่มีทางผิดพลาด”
ชิ่นหยวนหาวโค้งคำนับ “หัวหน้าสาขาปราดเปรื่อง”
ชิ่นหยวนหาวรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย เขาตัดสินใจว่าเมื่อกลับไป ต้องฆ่าคนที่ปล่อยข่าวลือให้ได้!
หัวหน้าสาขาไม่พูดถึ