“แน่นอน ไม่ใช่ว่าทุกเรื่องจะเป็นภารกิจได้ ภารกิจสามประเภทที่กล่าวมาล้วนมีเงื่อนไขหนึ่ง นั่นคือต้องปกป้องฝ่ายธรรมะ”
“พอดีพี่หม่านกู่พบภารกิจที่เหมาะกับพวกเรา เขาคนเดียวทำไม่ได้ จึงเรียกพวกเรามาช่วย”
หม่านกู่พยักหน้า ไม่พูดอะไรมาก แสดงถึงความสุภาพนอบน้อมของบัณฑิต
“แล้วพวกเราจะออกเดินทางเมื่อไหร่?” ลู่หยางถาม
“พรุ่งนี้เช้าดีไหม?” เมิ่งจิ่งโจวเสนอ
นี่พอดีกับความต้องการของลู่หยาง เขาอยากไปตำหนักภารกิจแลกของก่อนออกเดินทาง คะแนนบำเพ็ญที่กองอยู่ทำให้มือคัน
…
“น้ำเย็นในน้ำเต้า น้ำในน้ำเต้าจะเย็นลงอย่างรวดเร็ว ให้ความสดชื่นเต็มที่ เป็นตัวเลือกอันดับหนึ่งของคนชอบดื่มน้ำเย็น สามคะแนนบำเพ็ญ”
“มีดพับอเนกประสงค์ มีทั้งที่แคะหู กรรไกรตัดเล็บ ปากกา เข็มทิศ และฟังก์ชันอื่นๆ จำเป็นสำหรับการเดินทางในป่า สิบคะแนนบำเพ็ญ”
“กระบี่มังกรพุทธะ เคยเป็นวัตถุวิเศษของผู้บำเพ็ญฝ่ายมาร ใช้เลือดมังกรกระตุ้นความดุร้าย ใช้พุทธธรรมข่มความอำมหิต ฟันคนสับกระดูกราวกับล้วงของในถุง ปัจจุบันกระบี่นี้ถูกชำระพลังมารจนหมดสิ้น ความอำมหิตก็ถูกปราบจนราบคาบ แต่ความคมลดลงเล็กน้อย ราคาสามร้อยคะแนนบำเพ็ญ”
“ตำราโมเค่อฉบับไม่สมบูรณ์ เป็นตำราที่พระลูกวัดทิ้งไว้หลังจากเผาตัวเอง สงสัยว่าเป็นตำราที่ท่านคิดค้นขึ้นเอง ต้นฉบับไม่สามารถตรวจสอบได้แล้ว ตำราฉบับนี้สามารถข่มใจที่ว้าวุ่น เข้าสู่สมาธิได้รวดเร็ว ราคาหนึ่งพันห้าร้อยคะแนนบำเพ็ญ”
ลู่หยา
