รดื่มนมชาเค็มที่ชงสด
ไม่นาน ผู้เชี่ยวชาญชายกถาดเหล็กร้อนใส่ถ่านมา ในถาดมีข้าวคั่ว เนยเหลือง เนื้อแห้ง แผ่นครีม อีกประเดี๋ยวก็ยกกาน้ำนมชามา
ลู่หยางกับหม่านกู่มองหน้ากัน ไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่ปล่อยให้เมิ่งจิ่งโจวจัดการ
เมิ่งจิ่งโจวค่อยๆ คั่วของในถาดให้หอม คั่วจนข้าวคั่วเหลือง ให้ความรู้สึกกรอบกรุบกรอบ จากนั้นยกกาน้ำนมชาขึ้น เทราดลงไปทั้งหมด
นมชาปะทะกับกระทะเหล็กร้อนแดง ส่งเสียงจี๊ด กลิ่นหอมของนมชาลอยฟุ้ง วนเวียนปลายจมูก
ลู่หยางจิบลองหนึ่งอึก ชิมรสชาติ เค็ม รสชาติแปลกใหม่ ดื่มอร่อยทีเดียว
หม่านกู่จิบหนึ่งอึก แล้วดื่มรวดเดียวหมดชาม กลืนโครกๆ
“ตอนนี้เจ้ามีภารกิจหรือไม่?” เมิ่งจิ่งโจวถาม
ลู่หยางส่ายหน้า เขาเพิ่งทำภารกิจสวนสมุนไพรของลุงปาเสร็จ ยังไม่ได้หาภารกิจต่อไป
“ภารกิจที่เหมาะกับพวกเรามีไม่มาก ภารกิจในตำหนักภารกิจพวกนั้นไม่พอให้พวกเราทำ ข้าก็แปลกใจ ไม่พอให้พวกเราทำ แล้วจะพอให้ศิษย์พี่ศิษย์พี่ใหญ่รุ่นก่อนทำหรือ?”
“ดังนั้นข้าจึงสอบถามศิษย์พี่ศิษย์พี่ใหญ่ดู รู้เรื่องภายใน”
“ว่าอย่างไร?”
“ไม่ใช่แค่ทำภารกิจที่ตำหนักภารกิจประกาศเท่านั้นถึงจะนับว่าทำภารกิจสำเร็จ หากหาภารกิจเองและทำสำเร็จ ก็ได้รับรางวัลคะแนนบำเพ็ญ เจ้ารายงานผลสำเร็จของภารกิจต่อสำนัก สำนักตรวจสอบยืนยันว่าผลสำเร็จเป็นจริง ก็จะให้รางวัลตามสมควร”
“เจ้ารู้ไหมภารกิจในตำหนักภารกิจมาจากไหน?”
“มาจากไหน?”
“แบ่งเป็นสามกรณี หนึ่งคือตา
