าสงบนิ่งมีรอยยิ้มดุร้ายแฝงอยู่
ดาวบนใบหญ้าดาวสามใบหมุนวน เหมือนภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิด ต้องการแก้แค้น
ในพริบตา บรรยากาศกลายเป็นสังหาร
ลู่หยางอธิบายอย่างใจเย็น “อย่าเพิ่งลงมือ พวกท่านคิดว่าข้าเป็นศิษย์น้องนางปีศาจ ข้าจะอยู่ข้างนางจริงหรือ?”
ตุ๊กตาโสมมองลู่หยางอย่างสงสัย โบกรากช้าลง “หรือไม่ใช่?”
ราชันต้นไม้และหญ้าดาวสามใบก็ชะลอการโจมตีชั่วคราว
“ผิดถนัด!” ลู่หยางพูดอย่างเด็ดขาด สองมือกำแน่น แสดงสีหน้าเจ็บปวดราวกับเรื่องในอดีตที่ไม่อยากหวนระลึก
“การกระทำของนางปีศาจนั่นช่างชั่วร้ายเหลือทน อย่าว่าแต่พวกท่านที่ถูกนางรังแก แม้แต่ข้าก็ได้รับความทุกข์ทรมานเช่นกัน!”
“ภายนอกข้าดูรุ่งโรจน์ อนาคตสดใส แต่ความทรมานที่ข้าได้รับ จะให้บอกเล่าแก่ผู้ใดเล่า!”