“แต่ก่อนตอนข้าท่องเที่ยวในดินแดนกลาง ข้าโด่งดังมาก ถ้าไม่ใช่มีคนเอาสรรพคุณบำรุงกำลังของข้าไปป่าวประกาศ จนทำให้ข้าต้องหลบมาที่สำนักเวิ่นเต๋า ข้าคงยังท่องเที่ยวอยู่”
“คนที่ท่องเที่ยวกับข้านั้น ในหมู่มนุษย์ก็เป็นผู้แข็งแกร่งที่มีชื่อเสียงโด่งดัง เรียกว่าท่านเต๋ากู่เยว่ เมื่อเขาพาข้ามาที่สำนักเวิ่นเต๋า ยังบอกว่าจะเขียนเรื่องของข้าลงในหนังสือ ให้คนทั้งหลายจดจำข้า”
ท่านเต๋ากู่เยว่เป็นนักท่องเที่ยวชื่อดังแห่งดินแดนกลาง เขาชอบการท่องเที่ยวและการผจญภัย ดินแดนกลาง เขตปีศาจ ดินแดนพุทธ ล้วนมีรอยเท้าของเขา แต่ละที่ก็มีตำนานเกี่ยวกับเขา
ตำนานว่าเขาเคยเป็นนักประวัติศาสตร์ในราชวงศ์ต้าเซี่ย บันทึกรายละเอียดเรื่องราวความรักของฮ่องเต้เซี่ยในหมู่ชาวบ้าน รวมถึงมีลูกนอกสมรสกี่คน
ในเขตปีศาจเขาถูกเจ้าหญิงตระกูลมังกรลักพาตัว บังคับแต่งงาน ตอนหนีงานแต่งถูกไล่ล่าจนถึงดินแดนพุทธ
ในดินแดนพุทธเขาปลอมตัวเป็นพระสงฆ์หลอกลวง ทุกครั้งที่ถูกจับได้ว่ามีข้อผิดพลาดทางตรรกะหรือเจอคำถามที่ตอบไม่ได้ ก็จะพูดว่า “พระพุทธเจ้าตรัสว่าละเว้นการพูดถึง” ต่อมาประโยคนี้ก็แพร่หลายในดินแดนพุทธ
ท่านเต๋ากู่เยว่เขียนสิ่งที่ได้พบเห็นเป็นหนังสือ เป็นที่นิยมมากในโลกการบำเพ็ญเซียน
แม้ไม่มีตำราใดระบุระดับขั้นของท่านเต๋ากู่เยว่อย่างชัดเจน แต่ลู่หยางคิดว่าต้องไม่ต่ำแน่—ถ้าระดับขั้นต่ำกว่านี้ คงถูกคนฆ่าตายไปนานแล้ว
ตุ๊กตาโสมเป็นครูที่ดี สิ่งที่ม
