ที่ขาดกระเด็นอยู่ไม่ไกล พลางลูบคางตัวเองด้วยความอยากรู้อยากเห็น
รู้แต่กิน ดูเจ้าสิ อ้วนขึ้นตั้งเยอะ เป็นสาวเป็นนางหัดสำรวมหน่อยเข้าใจไหม เย่หนานมองค้อนหลิงหลง
ได้ยินคำบ่นของเย่หนาน ทั้งกู้เฉินและหลิงหลงต่างกลอกตามองบน
ถ้าจะพูดเรื่องกิน ใครจะไปสู้ท่านได้
พวกเขาไม่หยุดพัก เดินหน้าต่อ แต่เส้นทางข้างในช่างซับซ้อนสับสน ทำเอาเย่หนานปวดหัว
โชคดีที่มีกู้เฉินคอยนำทาง ไม่งั้นภูเขาลูกนี้คงโดนเย่หนานตบพังราบเป็นหน้ากลองอีกรอบ
ไม่นาน ทั้งสามก็มาถึงห้องโถงหินที่สภาพเละเทะ
ดูจากขนาดแล้ว ข้างในน่าจะมีสมบัติอยู่ไม่น้อย แต่ตอนนี้ถูกรื้อค้นจนเกลี้ยง
ยังมีผู้ฝึกตนอีกกลุ่มหนึ่งกำลังแย่งชิงของที่หลงเหลืออยู่ข้างใน
แม่งเอ๊ย มาช้าอีกแล้ว เย่หนานหงุดหงิด
สมบัติพวกนี้สำหรับเขาแล้ว ไร้ค่าสิ้นดี แต่เขาชอบกระบวนการในการหามัน ชอบตอนได้เก๊กหล่อ
พูดง่ายๆ คือ… ว่างจัด
พี่ชายทั้งหลาย ไม่ทราบว่าพวกท่านเข้ามานานหรือยัง เย่หนานเดินเข้าไปประสานมือถามกลุ่มผู้ฝึกตนที่กำลังแย่งของกันอยู่
หืม ไสหัวไป ตาบอดรึไง ไม่เห็นเหรอว่าพวกข้ากำลังยุ่งอยู่ ได้ยินเสียงเย่หนาน หนึ่งในผู้ฝึกตนหันมาตวาดด้วยความไม่พอใจ
ระดับพลังของกลุ่ม
