เย่หนาน พวกเขามองปราดเดียวก็รู้แจ้ง โดยเฉพาะเย่หนานและหลิงหลง
คนหนึ่ง ขั้นปรับแต่งลมปราณ อีกคนเป็นคนธรรมดา กล้าเข้ามาในที่อันตรายแบบนี้ รนหาที่ตายชัดๆ
มีแค่กู้เฉินที่ระดับพลังพอๆ กับพวกเขา
นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาแค่ตวาดไล่ ถ้ามีแค่เย่หนานกับหลิงหลง คงโดนเชือดทิ้งไปนานแล้ว
ฮึ อาจารย์ข้าพูดจาด้วยดีๆ พวกเจ้ากลับไร้มารยาท กู้เฉินก้าวออกมาข้างหน้าทันที
เย่หนานไม่เพียงเป็นอาจารย์ แต่ยังเป็นผู้ชี้นำทางสว่าง มีบุญคุณเหมือนผู้ให้กำเนิด เขาจะทนเห็นคนด่าเย่หนานได้ยังไง
แม้แต่หลิงหลงที่อยู่ข้างๆ ก็ถลกแขนเสื้อ จ้องมองคนพวกนั้นตาขวาง
ทำไม อยากมีเรื่อง ด่าแล้วจะทำไม พวกเจ้าจะทำอะไรได้ คิดว่าแค่เจ้าคนเดียว จะสู้พวกข้าได้หมดงั้นรึ ผู้ฝึกตนเหล่านั้นมองกู้เฉินอย่างเย้ยหยัน
ท่านอาจารย์ กู้เฉินหันมามองเย่หนาน รอคำสั่ง
อืม… เห็นแก่ที่พวกมันยังไม่ได้ลงมือ แค่ซ้อมให้พิการครึ่งตัวก็พอ เย่หนานแคะขี้มูก พูดอย่างไม่ยี่หระ
ข้าจะอัดพวกมันด้วย หลิงหลงทำท่าจะพุ่งเข้าไป
แต่ก้าวไปได้ไม่กี่ก้าว ก็โดนเย่หนานหิ้วคอเสื้อดึงกลับมาเหมือนลูกไก่
พี่ชายเย่ ท่านทำอะไรเนี่ย พวกมันด่าท่านนะ ข้าจะไปเอาคืนให้ หลิงห