แล้ว ผ่านไปพันปี เขาก็ยังเป็นเซี่ยวเอ้อ หน้าตาไม่เคยเปลี่ยน”
ผู้บำเพ็ญหน้าตาไม่เปลี่ยนเป็นเรื่องปกติ แต่พันปีไม่เคยเปลี่ยนนั้นหายากยิ่ง
เซี่ยวเอ้อทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงกระซิบ บนใบหน้ามีแววขอโทษ “ขออภัยด้วย อาจเป็นเพราะลูกค้าบางท่านตื่นเต้นที่ทะลวงขั้น ลืมควบคุมพลัง ขอทุกท่านให้อภัยด้วย”
มีศิษย์พี่ที่เพิ่งเข้าขั้นแก่นทองคำนึกถึงกระแสพลังทะลวงขั้นเมื่อครู่ ตาเป็นประกาย “กระแสพลังนี้แฝงความดุดันอยู่เล็กน้อย ราวกับตระกูลมังกรโบราณปรากฏตัว คงเป็นศิษย์พี่ผู้ฝึกฝนร่างกายทะลวงขั้น พวกเรารีบรับรู้กระแสพลังนี้เถิด บางทีอาจเป็นประโยชน์ต่อการเพิ่มพละกำลังร่างกายของพวกเรา!”
“ถูกต้องๆ ครั้งนี้เป็นโอกาสที่สวรรค์ประทาน เป็นวาสนาของพวกเรา สมควรคว้าไว้” เพื่อนๆ เห็นด้วย พร้อมใจกันนั่งสมาธิ
ห้าคนนั่งหันหน้าขึ้นฟ้า ลอยขึ้นจากพื้นเล็กน้อย หลับตาไม่พูดจา ลมเย็นพัดมาจากทุกทิศ สบายยิ่งนัก
แม้ไม่ใช่ผู้ฝึกฝนร่างกาย ผู้บำเพ็ญก็ให้ความสำคัญกับร่างกาย พลังวิเศษมากพอ แต่ร่างกายตามไม่ทัน ง่ายที่จะถูกลอบโจมตี ตายในคราวเดียว หรือว่าอีกฝ่ายทนการต่อสู้ระยะประชิด ตนเองไม่ใช่ตายทันทีที่เข้าใกล้หรือ แม้แต่โอกาสหนีก็ไม่มี
ดังนั้นสำนักเวิ่นเต๋าจึงให้ความสำคัญกับสภาพร่างกายของศิษย์มาก
ตระกูลมังกรโบราณมีชื่อเสียงในหมู่สัตว์ปีศาจด้านวิชาเรียกลมเรียกฝนอันยิ่งใหญ่และร่างกายที่ไร้เทียมทาน เป็นหนึ่งในตระกูลชั้นสูง ครองเขตปีศาจ
