หากรับรู้ลมหายใจมังกรโบราณได้แม้เพียงเล็กน้อย จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อร่างกาย หากถือโอกาสเข้าใจวิชาอภินิหารของตระกูลมังกรครึ่งท่าหนึ่งท่าเป็นของตนเอง ยิ่งเป็นวาสนาที่หาไม่ได้!
ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำห้าคนล้อมอาหารที่ส่งไอร้อนไม่กิน พร้อมใจกันนั่งสมาธิ เป็นภาพที่หาดูได้ยาก
ความไวต่อวาสนาเช่นนี้ทำให้ลู่หยางชื่นชมมาก
“พวกเราจะถือโอกาสนี้รับรู้บ้างหรือไม่?” เถาเหยาเย่เสนอ
ลู่หยางประหลาดใจ “เจ้ารู้สึกถึงลมหายใจมังกรโบราณที่ศิษย์พี่พวกนั้นพูดถึงหรือ?”
“ลองดูก็ไม่เสียหลาย”
ตอนที่ลู่หยางทั้งสามกำลังพิจารณาว่าจะนั่งสมาธิรับรู้ดูหรือไม่ ลองดูว่าจะเข้าใจลมหายใจดุดันของตระกูลมังกรโบราณได้หรือไม่ ก็มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังตึงๆ จากบันได
หมูป่าหน้าเขียวเขี้ยวงอกตัวหนึ่งปรากฏ ในดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและโกรธแค้น ทำให้ทุกคนรู้สึกถึงอันตรายอย่างเข้มข้น
ปีศาจที่ดุร้ายน่ากลัว ระดับขั้นเกินกว่าคนส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่!
และหมูป่าตัวนี้พลังไม่มั่นคง เหมือนเพิ่งทะลวงขั้นเสร็จ!
เซี่ยวเอ้อขมวดคิ้ว ในมือมีน้ำวนขนาดเล็กปรากฏ ตอนที่กำลังพิจารณาว่าจะลงมือเองหรือไม่ แสงมีดก็สว่างวาบ กระแสมีดคมกริบดุจผืนผ้า พร้อมกระแสพลังเดือดพล่าน ฟันลงมาหนึ่งที หมูป่าถูกตัดขาดหัวกับตัว หัวกลิ้งไปไกล กลิ้งมาหยุดที่เท้าของลู่หยาง
หัวหมูจ้องลู่หยาง ตายตาไม่หลับ
ภาพที่ควรจะเลือดสาดกลับไม่มีเลือดไหลออกมาสักหยด กระแสมีดเดือดพล่า
