ความรู้เกี่ยวกับโลกการบำเพ็ญของลู่หยางยังไม่ครบถ้วน ก่อนเข้าสำนักเวิ่นเต๋าความรู้ของเขาล้วนมาจากคนเล่านิทาน เข้าสำนักเวิ่นเต๋าหนึ่งปี ความรู้ด้านการบำเพ็ญเพิ่มพูนด้วยความเร็วน่าตกใจ แต่ในหนังสือที่เขาอ่านไม่มีใครเขียนวิธีลงจากเรือบิน
ใครจะเขียนเรื่องแบบนี้ลงในหนังสือ
ด้านความรู้เกี่ยวกับชีวิตประจำวันในโลกการบำเพ็ญ เขายังสู้เถาเหยาเย่ที่เติบโตในตระกูลผู้บำเพ็ญมาตั้งแต่เด็กไม่ได้
เกี่ยวกับเรือบิน เขาเพียงรู้ว่านี่เป็นธุรกิจของสมาคมการค้าลั่วตี้จินเฉียน วิธีลงเรือคือกระโดด แต่กระโดดอย่างไรไม่รู้
เรือบินสร้างรายได้มหาศาลทุกปี แต่สำหรับสมาคมการค้าลั่วตี้จินเฉียนแล้วนี่เป็นเพียงธุรกิจเล็กๆ ที่ไม่สลักสำคัญ
สมาคมการค้าลั่วตี้จินเฉียนเป็นสมาคมการค้าที่ใหญ่ที่สุดในดินแดนกลาง มีอำนาจลึกลับ ของล้ำค่าแปลกประหลาดมีนับไม่ถ้วน ตราบใดที่เจ้ามีหินวิเศษพอ แม้แต่พระธาตุจากดินแดนพุทธ กระดูกศักดิ์สิทธิ์จากเขตปีศาจ ผลไม้เซียนที่มีแต่ในตำนาน ไม่เคยมีใครเห็น ก็สามารถซื้อได้
หากผู้ใดกล้าติดหนี้สมาคมการค้าลั่วตี้จินเฉียน หรือคิดเล็กคิดน้อย ขโมยของของสมาคม ผู้ทรงฤทธานุภาพหลายคนที่หายสาบสูญไปก็คือคำเตือนให้ชาวโลกได้รู้
เล่ากันว่ามียอดฝีมือผู้หนึ่งได้ฉายาว่าราชาโจร เชี่ยวชาญวิถีมิติ ขโมยมิติเก็บของจากผู้อื่นง่ายดายราวกับล้วงของในกระเป๋า ระยะทางสำหรับเขาเป็นเพียงตัวเลขไร้ความหมาย เขาก้าวเดียวก็ข้ามภูเขาแม่น้ำนับ
