ศเดียวในดินแดนกลาง ปกครองชะตากรรมของมนุษย์ เป็นตัวแทนความถูกต้องของมนุษย์”
“พูดเช่นนี้ แม้บ้านข้าจะอยู่ใกล้สำนักเวิ่นเต๋า แต่ก็อยู่ในอาณาเขตของราชวงศ์ต้าเซี่ย”
“ทิศตะวันออกของทวีปเป็นทะเลกว้าง มีเกาะแก่งประปราย บางครั้งมีสัตว์ปีศาจโบราณอย่างปลาคุนและนกเพิ่นปรากฏตัว”
“ทิศตะวันตกของทวีปเป็นดินแดนพุทธสีทอง ดินแดนบริสุทธิ์ไพศาล วัดวาอารามมากมายดั่งเม็ดทราย”
“ทิศใต้ของทวีปเป็นเขตปีศาจ ตระกูลมังกรและหงส์เป็นผู้ครองเขตปีศาจ ปีศาจโหดร้ายกระหายเลือด ราชวงศ์ต้าเซี่ยกับเขตปีศาจมีความขัดแย้งไม่หยุด และยังมีปีศาจแฝงตัวในราชวงศ์ต้าเซี่ย เป็นภัยของมนุษย์”
“ทิศเหนือของทวีปเป็นดินแดนเหนือสุด น้ำแข็งไม่ละลาย หญ้าไม่งอก ผู้คนเบาบาง สิ่งมีชีวิตอื่นก็แทบไม่ปรากฏตัว มีเพียงเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดอาศัยอยู่ที่นั่น”
“ดินแดนกลางมีมนุษย์มากที่สุด มีผู้บำเพ็ญมากที่สุด ผู้บำเพ็ญบางคนเลือกเข้ารับราชการ ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่เลือกตั้งสำนักหรือเข้าร่วมสำนัก ดินแดนกลางมีสำนักมากมายกระจายอยู่ทั่ว ในนั้นสำนักที่แข็งแกร่งที่สุดคือสำนักเวิ่นเต๋าและอีกสี่สำนักใหญ่ เป็นผู้นำของฝ่ายธรรมะ”
“หนังสือยังบอกว่าในห้าสำนักใหญ่ต้องมีผู้ทรงพลังขั้นข้ามพิบัติหนึ่งท่านและวิธีต่อสู้ที่เทียบเท่าขั้นข้ามพิบัติ… หรือว่าเจ้าสำนักเป็นผู้ทรงพลังขั้นข้ามพิบัติ? หรือว่าสำนักเวิ่นเต๋ามีผู้อาวุโสผู้เฒ่าที่หลีกหนีโลก?”
นึกถึงว่าตนมีโอกาสเป็นศิ
