กับพัดพาเอาซอมบี้ในรัศมีหลายสิบเมตรล้มลงไปหลังกำแพง เงียบกริบ“ฉัน… เชี่ย…”ไม่รู้ว่าใคร ใช้เสียงที่เหมือนละเมอ พ่นออกมาสองคำครั้งนี้ จุดไฟแห่งอารมณ์ของทุกคนโดยสิ้นเชิง“ได้ผล! ได้ผล!”“โดนแล้ว! พวกเรายิงไปถึงบ้านพวกมันแล้ว!”“พลปืนใหญ่โคตรเทพ!”ใบหน้าของทหารผ่านศึกแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น เขาตบท่อยิง ตะโกนใส่เหล่าทหารข้างหลัง “ยังจะอึ้งอะไรกันอยู่! ยิงให้ฉัน!”“ปืนทุกกระบอก เป้าหมายพื้นที่รูปพัดข้างหลัง ยิงเร็วสามนัด!”“ยิง!”ตุ้ม! ตุ้ม! ตุ้ม! ตุ้ม!เสียงกระสุนออกจากท่อยิงที่หนักหน่วง เหมือนเสียงหัวใจของสนามรบ เริ่มดังขึ้นอย่างเป็นจังหวะเหล่าทหารสองคนหนึ่งกลุ่ม คนหนึ่งรับผิดชอบปรับมุม อีกคนรับผิดชอบบรรจุกระสุนพวกเขาจากที่ตอนแรกมือไม้พันกัน ไม่นานก็ชำนาญขึ้นกระสุนปืนครกทีละลูกถูกใส่เข้าไปในท่อยิง จากนั้นก็ส่งเสียงหวีดหวิวบินขึ้นสู่ท้องฟ้าท้องฟ้ายามค่ำคืน ราวกับมีฝนดาวตกที่ประกอบด้วยเหล็กกล้าที่อันตรายถึงชีวิตตกลงมาข้างหลังฝูงซอมบี้ไกลออกไป กลายเป็นเขตกับระเบิดโดยสิ้นเชิงบึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!การระเบิดต่อเนื่องกัน ราวกับเสียงฟ้าร้องดังขึ้นในพื้นที่นั้นพื้นดินถูกไถซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดินสีดำผสมกับซากซอมบี้ถูกพัดขึ้นไปสูงครั้งแล้วครั้งเล่า จากนั้นก็ตกลงมา แล้วก็ถูกการระเบิดครั้งต่อไปพัดขึ้นไปอีกกองหลังของฝูงซอมบี้ที่เดิมทีก็ยังพอจะมีระเบียบ ถูกการโจมตีจากฟากฟ้านี้ระเบิดจนวุ่นวายโดยสิ้นเชิงพวกมันหาศัตรูไม่เ
