บทที่ 188 – สงครามใหญ่ใกล้เข้ามา, ก่อนอื่นต้องฆ่าไส้ศึก!
เมืองตะวันตก, ที่หลบภัยหมายเลขสาม
ที่นี่คือโกดังที่ดัดแปลงเป็นที่หลบภัยชั่วคราว รองรับผู้รอดชีวิตธรรมดาได้เกือบสามร้อยคน
ในหมู่ฝูงชนที่แออัด อบอวลไปด้วยความไม่สบายใจและความกลัว
เสียงระเบิดที่ดังมาเป็นระยะๆ จากไกลๆ เตือนพวกเขาตลอดเวลาว่า ข้างนอกกำลังเกิดสงครามที่ตัดสินชะตาของทุกคน
มุมหนึ่ง ชายร่างสูงผอมคนหนึ่งกำลังยุยงฝูงชนรอบข้างอย่างน้ำลายกระเด็น
“พวกคุณยังจะรออะไรกันอยู่? รอความตายเหรอ?”
“ผมจะบอกให้ ผมเห็นกับตา! หลินโม่นั่งรถหุ้มเกราะหนีไปจากช่องทางลับแล้ว! บนรถเต็มไปด้วยอาหารกับน้ำ!”
ข้างๆ เขา คนสนิทสองสามคนรีบพูดเสริมทันที
“ใช่แล้ว! พวกเราถูกหลอก! พวกเขาให้พวกเราอยู่ที่นี่รอความตาย ตัวเองกลับหนีไป!”
“ทำไมพวกเขาถึงรอดได้ พวกเราต้องตาย? กำแพงพังเมื่อไหร่ พวกเราก็ต้องกลายเป็นอาหารของซอมบี้!”
ความกลัวเป็นสิ่งที่แพร่กระจายได้ง่ายที่สุด
ฝูงชนเริ่มวุ่นวาย คนมามุงดูมากขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยและโกรธเกรี้ยว
“จริงเหรอ? คุณหลินหนีไปแล้วเหรอ?”
“ฉันก็ว่าแล้ว ฝูงซอมบี้ใหญ่ขนาดนี้ จะไปต้านได้ยังไง…”
ในขณะที่บรรยากาศแห่งความสงสัยกำลังจะกลืนกินสติทั้งหมด ผู้หญิงที่อุ้มลูกคนหนึ่งก็ลุกขึ้นยืน เธอใช้แรงทั้งหมดตะโกนว่า
“หุบปากให้หมด!”
“ถ้าไม่มีคุณหลิน พวกเราก็อดตายในซากปรักหักพังไปนานแล้ว! ใครให้พวกเรามีน้ำสะอาดกับอาหาร? ใครสร้าง