ดิ่งลงไปในหัว
อินเทอร์เฟซเสมือนจริงที่เขามองเห็นได้คนเดียวลอยอยู่ตรงหน้า กลางอินเทอร์เฟซ ไอคอนที่เป็นตัวแทนของ “การข้ามมิติ” กำลังนับถอยหลังครั้งสุดท้าย
อีกไม่ถึงแปดนาที
นอกหน้าต่างรถราพลุกพล่าน เต็มไปด้วยความสงบสุขและสันติ
หลินโม่มองดูทุกอย่างนอกหน้าต่าง ไม่ได้คิดถึงคลื่นลมมหาศาลที่เมืองใหม่กำลังเผชิญอยู่ และไม่ได้คิดถึงแรงกดดันจากฝูงซอมบี้แสนตัว
ใจของเขาสงบมาก
เพราะเขารู้ดีว่า ความกังวลและความกลัวแก้ปัญหาอะไรไม่ได้
สิ่งที่เขาต้องการ เพียงแค่รอคอย
จากนั้นก็นำพลังที่เพียงพอจะพลิกโต๊ะกลับไป เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า
เมื่อการนับถอยหลังสิ้นสุดลง หลินโม่ลุกขึ้น มองดูเมืองที่เจริญรุ่งเรืองนอกหน้าต่างเป็นครั้งสุดท้าย
วินาทีต่อมา ร่างของเขาหายไปในร้านสะดวกซื้ออย่างไร้ร่องรอย
…
วันสิ้นโลก, เมืองใหม่
บนกำแพงฝั่งตะวันตก อากาศหนักอึ้งราวกับจะหยดน้ำได้
“มาแล้ว!”
บนหอสังเกตการณ์ เสียงของทหารคนหนึ่งดังผ่านวิทยุสื่อสารไปทั่วทั้งกำแพง เจือไปด้วยความสั่นเทาที่ควบคุมไม่ได้
สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ขอบฟ้าไกลออกไป
ที่นั่น มีเส้นสีดำเส้นหนึ่งกำลังเคลื่อนไหวอย่างช้าๆ
ตอนแรก เป็นแค่เส้นเดียว
แต่ไม่นาน เส้นนั้นก็กลายเป็นทะเลสีดำ ไม่มีที่สิ้นสุด ซัดสาดมายังเมืองใหม่
พื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย เสียงที่ประกอบด้วยเสียงคำรามและเสียงเสียดสีนับไม่ถ้วน ทะลุผ่านระยะทางหลายกิโลเมตร มาถึงหูของทุกคน ทำให้แก้วหูเจ็บป
