่กินอิ่มกับฉัน ชีวิตนี้ของฉัน ก็คือของเมืองใหม่!”
ชายคนที่พูดคนแรกหน้าแดงก่ำ เขามองดูดวงตาที่มองมาของคนรอบข้าง ในดวงตาเหล่านั้นไม่มีความกลัวแล้ว กลับมีบางอย่างเพิ่มขึ้นมา
ช้าๆ แววตาของเขาก็แน่วแน่ขึ้น
บนกำแพงฝั่งเหนือ ทหารหนุ่มคนหนึ่งมองดูซากปรักหักพังไกลออกไปไม่หยุด
“กลัวเหรอ?” ทหารผ่านศึกข้างๆ ตบบ่าของเขา
ทหารหนุ่มส่ายหน้า เขามองดูแสงไฟของเมืองใหม่ใต้กำแพง เสียงสั่นเล็กน้อย แต่ที่มากกว่าคือความดื้อรั้น
“ผมไม่กลัว ก่อนหน้านี้คนธรรมดาอย่างผม ไม่ถูกซอมบี้ไล่ ก็ถูกผู้ปลุกพลังที่ผ่านไปมารังแก ที่นี่ สวมชุดทหารนี้ ผมคือทหารของคุณหลิน เดินบนถนนเมืองใหม่ คนอื่นจะขอบคุณผมที่ปกป้องพวกเขา”
เขายืดตัวตรง แววตาคมกริบ
“ใครอยากจะทำลายที่นี่ ก็เหยียบศพผมไปก่อน!”
ในโรงงานสรรพาวุธ หวังเหวินปินตะโกนจนคอแหบ
“เร็วเข้า เร็วเข้าอีก! พวกเราสร้างกระสุนเพิ่มหนึ่งนัด อันตรายที่แนวหน้าก็ลดลงหนึ่งส่วน!”
โกดังที่ใช้เป็นสถาบันวิทยาศาสตร์ชั่วคราว ร้อนระอุ
ศาสตราจารย์ซุนผมขาวโพลนขยับแว่นสายตาเก่าๆ ของเขา เขาฟังวิทยุกระจายเสียงจบ ไม่พูดอะไร หันกลับไปปรับแต่งอุปกรณ์ตรงหน้าต่อ
ผู้ช่วยหนุ่มคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก “อาจารย์ คุณหลินเขา…”
“เขาให้สิทธิ์ในการเลือกกับพวกเรา นี่เป็นสิ่งที่ฐานที่มั่นไหนก็ทำไม่ได้” ศาสตราจารย์ซุนไม่หันกลับมา
“ที่ฟางโจว พวกเราคือเครื่องมือ ที่นี่ พวกเราคือรากฐาน”
“อย่าพูดไร้สาระแล้ว เปิดกำล
