่กี่ชั่วโมงนี้ เลยอดทนรออย่างใจเย็น
เมื่อเวลาผ่านไป พระจันทร์ลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้า ความวุ่นวายของเมืองใหม่ก็ค่อยๆ กลับสู่ความสงบ
…
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นในคืนนั้น
แสงแดดยามเช้า อาบไล้โครงกระดูกเหล็กของเมืองใหม่ให้กลายเป็นสีทองอันอบอุ่น
ลำโพงกระจายเสียงกำลังเปิดวิทยุยามเช้า เนื้อหาคือข้อบังคับต่างๆ ของเมืองใหม่ และประกาศการจัดการกับหัวขโมยสองสามคนที่หน่วยลาดตระเวนจับได้เมื่อคืนนี้
บนไซต์ก่อสร้าง ปั้นจั่นเริ่มทำงาน ส่งเสียงคำรามทึบๆ
ในสนามฝึกซ้อม เสียงตะโกนฝึกซ้อมของทหารหน่วยองครักษ์ พร้อมเพรียงเป็นหนึ่งเดียว
ทั้งเมืองใหม่ เหมือนเครื่องจักรที่แม่นยำซึ่งเพิ่งจะหยอดน้ำมันหล่อลื่นจนเต็ม ตื่นขึ้นจากความหลับใหล เต็มไปด้วยพลังชีวิต
หลินโม่นั่งอยู่ในร้านสะดวกซื้อ เครื่องสื่อสารก็มีสัญญาณขอติดต่อจากฟางโจวดังขึ้น
“คุณหลิน บุคลากรชุดที่สองหนึ่งร้อยห้าสิบคนเตรียมพร้อมแล้ว สามารถออกเดินทางได้ทุกเมื่อค่ะ”
“ได้” หลินโม่พูดสั้นๆ
“ผมจะให้เถี่ยซานนำคนไปรับพวกคุณ ระวังความปลอดภัยด้วย”
วางสาย หลินโม่ก็กดไปยังช่องสัญญาณภายในของหน่วยองครักษ์
“เถี่ยซาน มาหาฉันที่นี่หน่อย”
ไม่ถึงหนึ่งนาที ร่างสูงใหญ่ของเถี่ยซานก็ปรากฏขึ้นที่ประตูร้านสะดวกซื้อ ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น
“เจ้านาย มีภารกิจอะไรครับ?”
“นำหน่วยที่หนึ่งกับหน่วยที่สอง ไปที่ฐานที่มั่นฟางโจว รับคนชุดที่สองมา” หลินโม่สั่ง
“ได้เลยครับ! รับรองว่าจะทำ
