ภารกิจให้สำเร็จ!” เถี่ยซานตบหน้าอก แล้วหันหลังเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
มองดูแผ่นหลังที่จากไปของเขา หลินโม่ก็หยิบเครื่องสื่อสารแยกอีกเครื่องบนโต๊ะขึ้นมา กดปุ่มเรียกทีมคมมีดราตรี
ร่างสีดำร่างหนึ่งปรากฏขึ้นที่ประตูอย่างไร้สุ้มเสียง คือเย่อิง
“เจ้านาย”
“มีภารกิจรับส่งที่สำคัญสามอย่าง” นิ้วของหลินโม่เคาะลงบนโต๊ะ “ประภาคาร, ผาหิน, รังผึ้ง สามขั้วอำนาจนี้ตกลงจะส่งบุคลากรทางเทคนิคมาให้ล็อตหนึ่ง”
“คนเหล่านี้ ไม่ใช่ผู้ลี้ภัย แต่เป็นรากฐานในอนาคตของเมืองใหม่ ขาดไม่ได้แม้แต่คนเดียว ผมร่วงไม่ได้แม้แต่เส้นเดียว”
ใบหน้าของเย่อิงไม่มีอารมณ์ใดๆ แต่ท่าทางการยืนของเธอ กลับจดจ่อกว่าเดิม
“เข้าใจแล้วค่ะ”
“คุณต้องจัดสรรกำลังคน ไปรับคนที่สามที่พร้อมกัน คนที่ย้ายจากสามที่นี้ไม่มาก ประภาคารหกคน ผาหินสามคน รังผึ้งสี่คน”
เย่อิงจัดแจงทันที “ฉันจะดึงกำลังคนจากทีมคมมีดราตรีเดี๋ยวนี้ค่ะ”
หลินโม่พยักหน้า แสดงความเห็นชอบกับการจัดแจงของเธอ
“ทางฝั่งประภาคาร นอกจากคนแล้ว ยังมีข้อมูลที่สำคัญมากฉบับหนึ่ง” น้ำเสียงของหลินโม่หนักขึ้นเล็กน้อย “ปราชญ์รวบรวมไว้ในฮาร์ดไดรฟ์ที่เข้ารหัสแล้ว”
“เข้าใจแล้วค่ะ ฉันจะนำทีมไปรับคนของประภาคารด้วยตัวเอง”
…
สิบโมงเช้า บนถนนสายหลักของเมืองใหม่ รถออฟโรดหลายคันขับเข้ามาอย่างราบรื่น จอดลงหน้าตึกสถาบันวิทยาศาสตร์
ชายหญิงสิบสามคนที่สวมเสื้อผ้าเก่าๆ หลากหลายแบบ เดินลงมาจากรถ
โดยทั่วไปแล้วพวกเขาหน้
