บทที่ 163 – ใช้เสบียงแลกคนมีความสามารถ!
หลินโม่ไม่สนใจความตกใจของทั้งสองคน หยิบเครื่องสื่อสารหลายช่องบนโต๊ะขึ้นมาโดยตรง
เขากดช่องที่เป็นตัวแทนของประภาคาร
“คุณสองคนก็ฟังด้วย” หลินโม่พูดกับจางหย่วนและจ้าวลี่หนึ่งประโยค
ทั้งสองคนรีบเข้ามาใกล้ ท่าทางตึงเครียด แม้แต่ลมหายใจก็เบาลง
เครื่องสื่อสารเชื่อมต่อ เสียงที่แก่ชราของปราชญ์ดังขึ้น เจือไปด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
“คุณหลิน ติดต่อมาเร็วขนาดนี้ มีสถานการณ์ฉุกเฉินอะไรหรือเปล่าครับ?”
“ไม่ใช่สถานการณ์ฉุกเฉิน เป็นเรื่องดี” หลินโม่เอนหลังพิงเก้าอี้ “ผมมีโครงการหนึ่ง ต้องการคนที่มีความสามารถด้านซอฟต์แวร์ล็อตหนึ่ง”
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง
“คนที่มีความสามารถด้านซอฟต์แวร์?” น้ำเสียงของปราชญ์ค่อนข้างไม่เข้าใจ “โดยเฉพาะ” เป็นด้านไหนครับ”
“รอสักครู่ ทางผมมีผู้เชี่ยวชาญ ให้พวกเขาคุยกับคุณ” หลินโม่พูดขัดจังหวะปราชญ์ แล้วผลักเครื่องสื่อสารไปทางจางหย่วน
จางหย่วนสูดหายใจเข้าลึกๆ ขยับแว่น พยายามทำให้เสียงของตัวเองฟังดูเรียบเฉย
“ท่านผู้นำปราชญ์ สวัสดีครับ ผมชื่อจางหย่วน เป็นวิศวกรของโครงการโดรนเมืองใหม่”
“พวกเราต้องการบุคลากรที่เชี่ยวชาญภาษาโปรแกรม C++ และ Python, คุ้นเคยกับโครงสร้างข้อมูลและการออกแบบอัลกอริทึม, ดีที่สุดคือมีประสบการณ์ในการพัฒนาระบบฝังตัวหรือโครงการที่เกี่ยวข้องกับปัญญาประดิษฐ์”
จางหย่วนพูดข้อกำหนดทางเทคนิคออกมาทีเดียว ทุกคำพูดแม่นยำและชั
