ูงซอมบี้ยังไม่ทันก่อตัวก็ถูกกำจัดตั้งแต่ในระยะเริ่มต้น
นานๆ ครั้งจะมีซอมบี้เดินเตร่สองสามตัวโผล่ออกมา ยังไม่ทันเข้าใกล้ขบวนรถ ก็จะถูกพลปืนกลบนหลังคารถหุ้มเกราะยิงทิ้งอย่างแม่นยำ
ประชาชนของฟางโจวนั่งอยู่ในกระบะรถบรรทุกที่โคลงเคลง มองดูข้างนอกอย่างตึงเครียดผ่านรอยแยกของแผ่นเหล็ก
พวกเขาเห็นทหารเมืองใหม่ที่ติดอาวุธครบมือและดูมีชีวิตชีวาเหล่านั้น
“ปังๆ!”
ซอมบี้สองตัวปรากฏขึ้นที่ด้านหน้าของถนนห่างออกไปร้อยเมตร
รถหุ้มเกราะคันหนึ่งที่รับผิดชอบนำทาง พลปืนกลบนหลังคาไม่ได้ทำท่าเล็งด้วยซ้ำ แค่เหนี่ยวไกปืน กระสุนชุดเล็กๆ ก็กวาดไป ทำให้ซอมบี้สองตัวนั้นแหลกเป็นชิ้นๆ
ทหารผ่านศึกของฟางโจวคนหนึ่งเห็นภาพนี้แล้วก็รู้สึกเสียดายจนใจกระตุก
“แค่สองนัดก็จัดการได้แล้ว จำเป็นต้องสิ้นเปลืองขนาดนี้ไหม”
“เบาๆ หน่อย!” คนข้างๆ รีบดึงเขาไว้ “นี่มันทหารของคุณหลิน ไม่เหมือนพวกเรา”
ทหารผ่านศึกคนนั้นเม้มปาก ในใจมีความปรารถนาอยู่บ้าง
หลังจากฟางโจวรวมเข้ากับเมืองใหม่แล้ว ทหารอย่างพวกเขาก็จะสามารถใช้กระสุนได้ไม่อั้น และสามารถเปลี่ยนไปใช้ปืนใหม่ที่เงาวับนั่นได้ใช่ไหม?
ขบวนรถเดินทางไปอย่างราบรื่น
เมื่อเงาร่างสีดำทะมึนปรากฏขึ้นที่ขอบฟ้าไกลออกไป เสียงโห่ร้องที่เก็บไว้ไม่อยู่ก็ดังระเบิดขึ้นในรถทุกคัน
เมืองใหม่ ถึงแล้ว!
กำแพงเมืองสูงใหญ่ที่สร้างจากเหล็กกล้าและคอนกรีต บนนั้นเต็มไปด้วยจุดยิงปืนหนาแน่น เหมือนมังกรเหล็กที่หลับใหล
