ประกาศถึงความยิ่งใหญ่ของสถานที่แห่งนี้อย่างเงียบงัน
ขบวนรถเข้าสู่เมืองใหม่ ประตูเหล็กค่อยๆ ปิดลงข้างหลัง ส่งเสียงดังหนักอึ้ง
ประชาชนของฟางโจวกระโดดลงมาจากรถบรรทุก เหยียบลงบนพื้นซีเมนต์ที่เรียบและแข็งแรง ชั่วขณะหนึ่งยังไม่ค่อยชิน
พวกเขามองไปรอบๆ อย่างงุนงง
ที่นี่ไม่มีกองขยะที่สูงเป็นภูเขา ไม่มีคราบเลือดที่เห็นได้ทุกที่ ยิ่งไม่มีกลิ่นเหม็นเน่าที่อบอวลอยู่ในอากาศไม่จางหาย
ถนนกว้างพอที่จะให้รถบรรทุกสามคันวิ่งขนานกันได้ ริมถนนมีคนกำลังกวาดดินที่ติดมากับล้อรถ
ไม่ไกลออกไป บ้านสำเร็จรูปหลังใหม่เอี่ยมเรียงรายเป็นระเบียบ ที่ประตูบ้านแต่ละหลังมีหมายเลขแขวนอยู่
ไกลออกไปอีก นั่งร้านสูงใหญ่ บนนั้นคนงานกำลังเชื่อมเหล็กเส้น ประกายไฟกระเด็น เสียงเคาะและเสียงเครื่องจักรดังกระหึ่ม ผสานกันเป็นบทเพลงที่เต็มไปด้วยพลัง
“เข้าแถว! ลงทะเบียนตามหน่วยครอบครัว! คนแก่กับเด็กไปพักที่นั่นก่อน มีน้ำร้อนกับน้ำสะอาด!”
เจ้าหน้าที่ที่สวมชุดเครื่องแบบของเมืองใหม่คนหนึ่ง ถือโทรโข่งเหล็กตะโกนเสียงดัง
ข้างหลังเขา คนอีกหลายสิบคนที่สวมชุดเครื่องแบบเดียวกัน ถือกระดานเขียนและปากกา เริ่มนำทางฝูงชนทำการลงทะเบียน
ทุกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ผู้หญิงของฟางโจวคนหนึ่ง มองดูน้ำอุ่นที่เจ้าหน้าที่เมืองใหม่คนหนึ่งยื่นให้ มือสั่นระริก ไม่กล้ารับมานาน
“ดื่มเถอะ สะอาด” น้ำเสียงของเจ้าหน้าที่คนนั้นเรียบง่าย
ผู้หญิงคนนั้นรับแก้วน้ำมา ความรู
