ความหย่อนยานสุดท้ายบนใบหน้าของซาโซริหายไป
เขาทิ้งก้นบุหรี่ในมือลงบนพื้นอย่างแรง แล้วใช้เท้าขยี้จนดับ
“ทั้งหมด! ระวัง!”
ซาโซริตะโกนลั่น เสียงดังไปทั่วแนวป้องกัน
“เก็บความขี้เกียจของพวกแกซะ! ศัตรูมาแล้ว!”
สีหน้าของทหารทุกคนเคร่งขรึมขึ้นทันที คนที่เมื่อสักครู่ยังคงพูดคุยหัวเราะกันอยู่ ในพริบตาก็กลับกลายเป็นทหารผ่านศึกที่ผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชน
พวกเขาตรวจสอบอุปกรณ์อย่างรวดเร็ว ดึงสลักปืน เสียงขึ้นลำกล้องดังขึ้นสลับกันไปมาในแนวป้องกัน
“ศัตรูอะไร? ซอมบี้เหรอ?”
“ทุกคนเข้ากำบัง! ปืนกลหนักเตรียมพร้อม! ไม่ต้องกลัวเปลืองกระสุน ยิงให้เต็มที่!” ซาโซริไม่ได้อธิบาย เพียงแค่ตะโกนออกคำสั่งเสียงดัง
แม้ทหารจะสงสัย แต่ก็ปฏิบัติตามคำสั่งทันที
เวลาผ่านไป พื้นดินก็มีการสั่นสะเทือนเล็กน้อย
ตอนแรกยังเบามาก แต่ไม่นานก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกับมีกองทัพขนาดมหึมากำลังบุกเข้ามาจากอีกฟากหนึ่งของขอบฟ้า
ในอากาศ ก็มีเสียงคำรามต่ำๆ ดังขึ้น เหมือนกับเสียงของสัตว์ป่านับไม่ถ้วนรวมตัวกัน
ทหารที่รับผิดชอบเฝ้าระวังคนหนึ่ง หน้าซีดเผือดลื่นไถลลงมาจากหลังคาด่านเก็บเงิน วิ่งมาหาซาโซริทั้งล้มลุกคลุกคลาน
“พี่ซาโซริ… มาแล้ว… มาแล้ว!”
“ดำทะมึนไปหมด มองไม่เห็นจุดสิ้นสุดเลย!”
“ยังมีซอมบี้กลายพันธุ์อีกเยอะแยะ! แบบที่ใหญ่กว่ารถบรรทุกน่ะ!”
เสียงของทหารเจือไปด้วยความสั่นเทาที่ปิดไม่มิด
ซาโซริผลักเขาออกไป แล้วปีนขึ้นไปบนที่สูงด้วยตัว
