บทที่ 151 – เหยื่อติดเบ็ด, จับเต่าในไห!
เสียงปืนที่ยังคงก้องกังวานจางหายไป บนลานกว้างของฟางโจวอบอวลไปด้วยกลิ่นเลือดและกลิ่นดินปืน
กัปตันไม่ได้มองศพบนเสาอีกแม้แต่แวบเดียว เสียงของเธอดังขึ้นผ่านโทรโข่งอีกครั้ง เย็นชาและชัดเจน
“คนทรยศถูกประหารแล้ว! ผู้ย้ายถิ่นฐานชุดแรกเตรียมตัวออกเดินทาง!”
ฝูงชนเริ่มเคลื่อนไหว
คนที่ถูกขานชื่อ เดินออกจากแถวด้วยสีหน้าซับซ้อน ภายใต้การนำทางของหน่วยองครักษ์ ขึ้นไปบนรถบรรทุกทีละคัน
บนใบหน้าของพวกเขา มีทั้งความใฝ่ฝันถึงชีวิตใหม่ ความกลัวต่อเส้นทางที่ไม่รู้จัก และที่มากกว่านั้นคือความตกใจที่ยังไม่จางหายไปหลังจากได้เห็นการประหารชีวิตเมื่อสักครู่
ไห่ซานเต๋อยืนอยู่ในฝูงชน มองดูหลานสาวของตัวเองบัญชาการทุกอย่างอย่างเย็นชาและมีประสิทธิภาพ
เขาอ้าปาก แต่กลับพบว่าตัวเองพูดอะไรไม่ออก
จุดจบของหลิวฟู่ในวันนี้ เป็นสิ่งที่เขาสมควรได้รับ
การที่ฟางโจวจะรวมเข้ากับเมืองใหม่ แน่นอนว่าต้องมีคนคัดค้าน แต่หลินโม่ก็ไม่ได้ปิดทางทั้งหมด
สภาเทศบาลเป็นทางออกหนึ่ง
ด่านหน้าของเมืองใหม่ก็เป็นอีกทางหนึ่ง
คนที่ไม่ต้องการไปเมืองใหม่ ก็สามารถอยู่ที่ฐานที่มั่นต่อไปได้
แต่การติดต่อกับคนนอก ถึงขั้นชักนำฝูงซอมบี้เข้ามา นั่นคือการทรยศต่อหลักการ
สายตาของไห่ซานเต๋อกวาดมองผู้บริหารระดับสูงคนอื่นๆ
ตอนนี้เขาอยากรู้มากกว่าว่าหลิวฟู่ตกลงสารภาพอะไรออกมาบ้าง
เรื่องนี้เป็นฝีมือของเขาคนเดียว หรือว่ามีผู้สมร
