บทที่ 144 – ระเบิดมือเปิดทาง, ระเบิดให้สะใจ!
ขบวนรถเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงท่ามกลางซากปรักหักพัง
ส่วนเย่อิงนั่งอยู่ในรถบัญชาการ สายตาไม่ละไปจากภาพที่ส่งมาจากโดรนบนแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์เลยแม้แต่วินาทีเดียว
ในภาพ แนวป้องกันของหน่วยที่สองที่ถูกล้อมไว้กำลังตกอยู่ในอันตราย
ซอมบี้ได้ซ้อนทับกันจนกลายเป็นกำแพงมนุษย์สูงหลายเมตร กำลังทุบตีแผ่นเหล็กของกระบะรถบรรทุกอย่างบ้าคลั่ง ถึงขั้นมีซอมบี้ปีนขึ้นไปบนหลังคารถตามกองซากศพแล้ว
อำนาจการยิงของหน่วยที่สองเบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด จากตอนแรกที่ยิงอย่างแม่นยำ กลายเป็นเสียงปืนที่ดังขึ้นเป็นครั้งคราวเท่านั้น
พวกเขากำลังประหยัดกระสุนนัดสุดท้าย
“เหลืออีกสามกิโลเมตร” เย่อิงพูดผ่านวิทยุสื่อสาร เสียงของเธอสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น “เถี่ยซาน ให้ขบวนรถชะลอความเร็ว เตรียมพร้อมรบ”
“รถทุกคัน จัดขบวนรบรูปกรวย!”
“หน่วยขว้างระเบิดเตรียมพร้อม!”
“ทีมคมมีดราตรีปฏิบัติการ คุ้มกันหน่วยขว้างระเบิดเข้าโจมตี!”
เสียงเบรกดังแสบแก้วหู ขบวนรถหยุดลงห่างจากฝูงซอมบี้ประมาณห้าร้อยเมตร
รถบรรทุกสามคันหันด้านข้าง ฝากระบะท้ายเปิดออก พลขว้างระเบิดในกระบะลุกขึ้นยืน
พวกเขามองดูฝูงซอมบี้ที่เคลื่อนไหวเหมือนทะเลสีดำอยู่ไกลออกไป บนใบหน้าไม่มีความกลัว มีเพียงความคลั่งไคล้ที่กำลังจะถูกปลดปล่อย
“เป้าหมาย ฝูงซอมบี้ที่หนาแน่นที่สุดด้านหน้า!” เถี่ยซานปีนขึ้นไปบนหลังคารถ แขนที่กำยำชี้ไปข้างหน้า “ยิงพร้อม