กันสามระลอก! ไถพื้นที่ตรงนั้นให้กู!”
“ชุดที่หนึ่ง! เตรียม!”
พลขว้างระเบิดสิบนายหยิบระเบิดมือลูกใหม่ออกจากกระเป๋า ดึงสลักนิรภัยออก ง้างแขนไปข้างหลัง กล้ามเนื้อตึงเครียดในทันที
ท่วงท่านั้น เหมือนกับตอนที่พวกเขาฝึกซ้อมไม่มีผิดเพี้ยน กลายเป็นสัญชาตญาณไปแล้ว
“ขว้าง!”
เถี่ยซานตะโกนลั่น
ระเบิดมือสิบลูกวาดเส้นโค้งที่สมบูรณ์แบบสิบเส้นในอากาศ ตกลงไปในกองซอมบี้ที่แออัดที่สุดซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตรอย่างแม่นยำ
เสียงระเบิดทึบดังขึ้นต่อเนื่อง เหมือนมีคนจุดประทัดสายหนึ่งใต้พรมหนาๆ
วินาทีต่อมา ภาพอันน่าสยดสยองก็ปรากฏขึ้น
ณ จุดตกกระทบทั้งสิบจุด ซอมบี้จำนวนมหาศาลเหมือนโคลนเน่าที่ถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นบีบขยี้ ระเบิดกระจายออกไปรอบทิศทาง!
คลื่นกระแทกที่ประกอบด้วยเศษเนื้อและเลือดสีดำ กวาดล้างซอมบี้โดยรอบจนหมดสิ้น เกิดเป็นหลุมวงกลมที่น่าตกใจสิบหลุม
การขว้างเพียงระลอกเดียว ก็สามารถเคลียร์พื้นที่ว่างได้หลายร้อยตารางเมตรเป็นอย่างน้อย!
“พระเจ้า…”
“อานุภาพนี่มัน…”
พลขว้างระเบิดเองก็ยังอึ้งไป พวกเขารู้ว่ายุทโธปกรณ์ใหม่มีอานุภาพรุนแรง แต่ไม่คิดว่าจะรุนแรงถึงขนาดนี้
“มัวอึ้งอะไรกันอยู่!” เสียงคำรามของเถี่ยซานดึงพวกเขากลับสู่ความเป็นจริง “ชุดที่สอง! ขว้าง!”
การยิงพร้อมกันอีกระลอก
คลื่นสีดำถูกฉีกออกเป็นรอยแยกขนาดใหญ่อีกสิบแห่ง
“ชุดที่สาม! ขว้าง!”
เมื่อแรงอัดกระแทกจากการระเบิดระลอกที่สามจางหายไป ด้านหน้าของฝู
